Εννέα απο τις 10 θερμότερες χρονιές καταγράφηκαν μετά το 2000.Η προηγούμενη χρονία ήταν η μία απο αυτές. Ηταν η έννετη πιό θερμή απο το 1880 .Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τις αλλαγες της θερμοκρασίας ανα περιοχή το 2011.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλιματική αλλαγή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κλιματική αλλαγή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
Νέες αναφορές για την υπερθέρμανση του πλανήτη
F.T.com
4 Μαρτίου 2010
Τα αποτελέσματα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης είναι ισχυρότερα από αυτά που έχει προβλέψει η διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPPC) του ΟΗΕ σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες που έχουν εκδοθεί μετά την σύνοδο της Κοπεγχάγης.
Μια διεθνής ερευνητική ομάδα υπο την ηγεσία του U.K Met Office ανέλυσε πάνω από 100 πρόσφατες επιστημονικές εργασίες για την ενημέρωση τηε αναφοράς του IPPC που έγινε το 2007.
Η αναφορά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Willey Interdisciplinary Reviews: Climate Change και σε αυτήν αναφέρονται νέα «δακτυλικά αποτυπώματα» της ανθρώπινης λειτουργίας πάνω στον πλανήτη και τα οποία δεν είχαν καταγραφεί στην προηγούμενη αναφορά αλλά τώρα όμως το αποτελέσματα τους είναι ξεκάθαρα.
Ένα από αυτά είναι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που προκαλείται από τον άνθρωπο στην Ανταρκτική.
Υπάρχουν επίσης νέα στοιχεία για τους ωκεανούς το οποίο έχει πολλές συνέπειες. Οι υποτροπικές περιοχές του Ατλαντικού γίνονται πιο αλμυρές. Μια νέα αύξηση της αλατότητας θα προξενήσει αλλαγή των ρευμάτων των ωκεανών.
Ένα άλλο αποτέλεσμα της αύξησης της θερμοκρασίας των ωκεανών αυξάνει την εξάτμιση, που οδηγεί σε περισσότερη υγρασία στην ατμόσφαιρα και την αλλαγή των βροχοπτώσεων.
«Το σύνολο του κύκλο του νερού αλλάζει» δήλωσε ο Scott. Οι υγρές περιοχές έχουν την τάση να είναι πιο βροχερές και οι ξηρές περιοχές να γίνονται ξηρότερες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο αυτό σημαίνει λιγότερες βροχοπτώσεις στις τροπικές περιοχές και περισσότερες βροχές σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη
Η αναθεώρηση αυτή βασίζεται σε μια σύγκριση των επιπτώσεων στο κλίμα που συμβαίνουν από τις ενέργειες του άνθρωπου σε σχέση με τα προβλήματα που θα προέκυπταν από την ηλιακή ακτινοβολία ή τις φυσικές διακυμάνσεις.
Μια άλλη ξεχωριστή μελέτη από ρώσους και αμερικάνους επιστήμονες που δημοσιεύεται στη journal Science, δείχνει ότι το μεθάνιο, ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου, διαφεύγει από τον βυθό του Αρκτικού Ωκεανού γρηγορότερα από ότι είχε υπολογιστεί λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας
4 Μαρτίου 2010
Τα αποτελέσματα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης είναι ισχυρότερα από αυτά που έχει προβλέψει η διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPPC) του ΟΗΕ σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες που έχουν εκδοθεί μετά την σύνοδο της Κοπεγχάγης.
Μια διεθνής ερευνητική ομάδα υπο την ηγεσία του U.K Met Office ανέλυσε πάνω από 100 πρόσφατες επιστημονικές εργασίες για την ενημέρωση τηε αναφοράς του IPPC που έγινε το 2007.
Η αναφορά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Willey Interdisciplinary Reviews: Climate Change και σε αυτήν αναφέρονται νέα «δακτυλικά αποτυπώματα» της ανθρώπινης λειτουργίας πάνω στον πλανήτη και τα οποία δεν είχαν καταγραφεί στην προηγούμενη αναφορά αλλά τώρα όμως το αποτελέσματα τους είναι ξεκάθαρα.
Ένα από αυτά είναι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που προκαλείται από τον άνθρωπο στην Ανταρκτική.
Υπάρχουν επίσης νέα στοιχεία για τους ωκεανούς το οποίο έχει πολλές συνέπειες. Οι υποτροπικές περιοχές του Ατλαντικού γίνονται πιο αλμυρές. Μια νέα αύξηση της αλατότητας θα προξενήσει αλλαγή των ρευμάτων των ωκεανών.
Ένα άλλο αποτέλεσμα της αύξησης της θερμοκρασίας των ωκεανών αυξάνει την εξάτμιση, που οδηγεί σε περισσότερη υγρασία στην ατμόσφαιρα και την αλλαγή των βροχοπτώσεων.
«Το σύνολο του κύκλο του νερού αλλάζει» δήλωσε ο Scott. Οι υγρές περιοχές έχουν την τάση να είναι πιο βροχερές και οι ξηρές περιοχές να γίνονται ξηρότερες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο αυτό σημαίνει λιγότερες βροχοπτώσεις στις τροπικές περιοχές και περισσότερες βροχές σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη
Η αναθεώρηση αυτή βασίζεται σε μια σύγκριση των επιπτώσεων στο κλίμα που συμβαίνουν από τις ενέργειες του άνθρωπου σε σχέση με τα προβλήματα που θα προέκυπταν από την ηλιακή ακτινοβολία ή τις φυσικές διακυμάνσεις.
Μια άλλη ξεχωριστή μελέτη από ρώσους και αμερικάνους επιστήμονες που δημοσιεύεται στη journal Science, δείχνει ότι το μεθάνιο, ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου, διαφεύγει από τον βυθό του Αρκτικού Ωκεανού γρηγορότερα από ότι είχε υπολογιστεί λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας
Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009
New Schentist 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009
ΑΝ Ο ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΘΕΡΜΑΊΝΕΤΑΙ, μεγάτονοι μεθανίου θα απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα.
Είχε προβλεφθεί πριν από χρόνια και τώρα συμβαίνει. Στα βάθη του Αρκτικού Ωκεανού, το νερό θερμαίνεται από την ‘κλιματική αλλαγή’ και απελευθερώνεται μεθάνιο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 250 τέτοιοι ’θύσανοι’ στην δυτική περιοχή του αρχιπελάγους Svalbard στην νότια πλευρά της Νορβηγίας.
Οι φυσαλίδες αποτελούνται κυρίως από μεθάνιο, που είναι το αέριο που συμβάλει περισσότερο και από το διοξείδιο του άνθρακα στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Οι θύσανοι ανακαλύφθηκαν μετά από έρευνα των James Clark Ross, του πανεπιστημίου του Birmingham και του Tim Minshall του ωκεανολογικού κέντρου του Southampton (UK).
Δείτε την φωτογραφία του φαινομένου. Περισσότερες πληροφορίες στο περιοδικό New Schentist
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
NA ΚΛΕΙΣEΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ, αυτό όμως δεν είναι αρκετό.
Εγώ το βράδυ του Σαββάτου, 28 Μαρτίου, στις 20:30 θα κλείσω τα φώτα. Αυτό όμως είναι αρκετό;
Αν μετά τις 9.30 συνεχίσουμε να καταναλώνουμε ενέργεια με τους ίδιους ρυθμούς άδικος ο κόπος. Αν δεν απαιτήσουμε από την πολιτική ηγεσία (Ελληνική και Ευρωπαϊκή) να πάρει μέτρα άδικος ο κόπος. Το γνωρίζω όλοι είμαστε ευαίσθητοι σε θέματα περιβάλλοντος, Ταυτόχρονα όμως είμαστε και αυτοί που προκαλούμε αυτήν την κατάσταση.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν η κατάσταση την τελευταία χρονιά να είναι δραματικά. Η Ένωση των Αμερικάνων στις 14 Φεβρουαρίου 2009 ανακοίνωσε ότι τη κατάσταση είναι χειρότερη από το χειρότερο σενάριο που έχει κάνει η Διακυβερνητική επιτροπή του Ο.Η.Ε. για την Κλιματική Αλλαγή.
Οι εκπομπές καυσαερίων αυξάνονταν κάθε χρόνο κατά 0.9% μέχρι το 1990 αλλά μετά το 2000 αυξάνονται με ρυθμό 3.5% κάθε χρόνο.
Το ρίσκο που παίρνουμε με την κλιματική αλλαγή είναι στην κατηγορία των « υψηλού ρίσκου επενδύσεων», συνεχίζοντας να το αγνοούμε, θα μας φέρει σε μια κρίση πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αυτό, σύμφωνα με την διακυβερνητική επιτροπή του Ο.Η.Ε. για την Κλιματική Αλλαγή, θα μας οδηγήσει σε μεγάλες ανομβρίες, πλημμύρες, βίαιες καταιγίδες, τυφώνες και καύσωνες. Για την Ελλάδα οι προβλέψεις δεν είναι καθόλου καλές: ξηρασία, πλημμύρες πυρκαγιές και ζεστές νύχτες θα γίνουν κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Πριν μερικές μέρες παρουσιάστηκε έκθεση επιστημόνων ότι η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει με διπλάσια ταχύτητα. Οι ραγδαίες κλιματικές αλλαγές απειλούν με εκτοπισμό εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους καθώς στη Γροιλανδία και την Ανταρκτική αναμένεται άνοδος της στάθμης της θάλασσας κατά ένα μέτρο προκαλώντας τη βύθιση των παράκτιων πόλεων και των μικρών νησιών. Πεδινές παράκτιες χώρες με αυξανόμενο πληθυσμό –όπως το Μπαγκλαντές, η Βιρμανία και η Αίγυπτος– θα δουν μεγάλα τμήματα της επιφάνειάς τους να καλύπτονται με νερό, ενώ νησιά του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από το χάρτη.Oι θάλασσες μετατρέπονται σε όξινες με τόσο γρήγορους ρυθμούς που σε λίγες μόνο δεκαετίες θα δημιουργηθούν στη Γη συνθήκες αντίστοιχες με αυτές την εποχή των δεινοσαύρων, προειδοποιούν Βρετανοί επιστήμονες σε έκθεση του πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Τα πορίσματα της έκθεσης παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της τριήμερης συνόδου για τις κλιματικές αλλαγές που θα ξεκινά σήμερα τις εργασίες της στην Κοπεγχάγη
Ήδη ακραία καιρικά φαινόμενα παρουσιάζονται σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Το 2008 ήταν η πιο καταστροφική χρονιά από φυσικές καταστροφές σύμφωνα με την ασφαλιστική εταιρεία Munich Re Group Οι επιπτώσεις στις υποδομές των χωρών θα είναι τεράστιες και για να αντιληφθείτε το οικονομικό μέγεθος σας αναφέρω ότι οι πλημμύρες του 2007 στην Μεγάλη Βρετανία προξένησαν ζημιές αξίας 3 δισεκατομμυρίων Στερλινών σύμφωνα με την ένωση των ασφαλιστικών εταιρειών της χώρας χωρίς να περιλαμβάνεται σ’ αυτό οι επιπλέον ζημιές στο σύστημα μεταφοράς ηλεκτρισμού και το χτύπημα που δέχθηκαν οι επιχειρήσεις.
Με την τελευταία οικονομική κρίση, οι ποσότητες πετρελαίου που καταναλώνονται παγκοσμίως έχουν μειωθεί, το διοξείδιο του άνθρακα συνεχίζει να αυξάνεται λόγω της αυξημένης χρήσης άνθρακα κυρίως από τις αναπτυσσόμενες χώρες.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΟΙΡΟΙ ΕΥΘΥΝΩΝ
Η Ελλάδα σύμφωνα με το United Nations Population Fund (2002) βρίσκεται στη δέκατη θέση της λίστας με τους μεγαλύτερους -κατά κεφαλήν- καταναλωτές πετρελαίου Και επειδή αυτό δεν το καταναλώνουμε διασχίζοντας ή μεταφέροντας προϊόντα στις τεράστιες εκτάσεις της χώρας μας, είναι μάλλον προφανές πως αυτή η υπερβολική ποσότητα έχει να κάνει με την ενεργειακή σπατάλη. Όταν μάλιστα στη σχετική λίστα η Ελλάδα είναι μπροστά από χώρες με βιομηχανική παράδοση όπως η Ιταλία, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία, τότε το πρόβλημα φαίνεται ακόμη μεγαλύτερο.
Την 11η χειρότερη θέση ανάμεσα σε 148 χώρες καταλαμβάνει η Ελλάδα σύμφωνα με την έκθεση «Living Planet 2008» της WWF που μετρά τις επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στα οικοσυστήματα και τους φυσικούς πόρους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει -μεταξύ άλλων-η έκθεση οι Έλληνες χρειάζονται 3 πλανήτες για να διατηρήσουν τον σημερινό τρόπο ζωής τους, καθώς το εθνικό μας οικολογικό αποτύπωμα είναι υπερδιπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου. Το γεγονός αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο μεγάλο «ενεργειακό μας αποτύπωμα» δηλαδή στις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες μας σε ενέργεια.
ΑΣ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ
Θα πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα είναι ο τρόπος ζωής μας. Το μέγεθος αυτής της υπέρβασης όμως πρέπει να είναι τεράστιο. Ας μην μείνουμε στα συνθήματα και την ανησυχία.
Αν μετά τις 9.30 συνεχίσουμε να καταναλώνουμε ενέργεια με τους ίδιους ρυθμούς άδικος ο κόπος. Αν δεν απαιτήσουμε από την πολιτική ηγεσία (Ελληνική και Ευρωπαϊκή) να πάρει μέτρα άδικος ο κόπος. Το γνωρίζω όλοι είμαστε ευαίσθητοι σε θέματα περιβάλλοντος, Ταυτόχρονα όμως είμαστε και αυτοί που προκαλούμε αυτήν την κατάσταση.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν η κατάσταση την τελευταία χρονιά να είναι δραματικά. Η Ένωση των Αμερικάνων στις 14 Φεβρουαρίου 2009 ανακοίνωσε ότι τη κατάσταση είναι χειρότερη από το χειρότερο σενάριο που έχει κάνει η Διακυβερνητική επιτροπή του Ο.Η.Ε. για την Κλιματική Αλλαγή.
Οι εκπομπές καυσαερίων αυξάνονταν κάθε χρόνο κατά 0.9% μέχρι το 1990 αλλά μετά το 2000 αυξάνονται με ρυθμό 3.5% κάθε χρόνο.
Το ρίσκο που παίρνουμε με την κλιματική αλλαγή είναι στην κατηγορία των « υψηλού ρίσκου επενδύσεων», συνεχίζοντας να το αγνοούμε, θα μας φέρει σε μια κρίση πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αυτό, σύμφωνα με την διακυβερνητική επιτροπή του Ο.Η.Ε. για την Κλιματική Αλλαγή, θα μας οδηγήσει σε μεγάλες ανομβρίες, πλημμύρες, βίαιες καταιγίδες, τυφώνες και καύσωνες. Για την Ελλάδα οι προβλέψεις δεν είναι καθόλου καλές: ξηρασία, πλημμύρες πυρκαγιές και ζεστές νύχτες θα γίνουν κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Πριν μερικές μέρες παρουσιάστηκε έκθεση επιστημόνων ότι η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει με διπλάσια ταχύτητα. Οι ραγδαίες κλιματικές αλλαγές απειλούν με εκτοπισμό εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους καθώς στη Γροιλανδία και την Ανταρκτική αναμένεται άνοδος της στάθμης της θάλασσας κατά ένα μέτρο προκαλώντας τη βύθιση των παράκτιων πόλεων και των μικρών νησιών. Πεδινές παράκτιες χώρες με αυξανόμενο πληθυσμό –όπως το Μπαγκλαντές, η Βιρμανία και η Αίγυπτος– θα δουν μεγάλα τμήματα της επιφάνειάς τους να καλύπτονται με νερό, ενώ νησιά του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού κινδυνεύουν να εξαφανιστούν από το χάρτη.Oι θάλασσες μετατρέπονται σε όξινες με τόσο γρήγορους ρυθμούς που σε λίγες μόνο δεκαετίες θα δημιουργηθούν στη Γη συνθήκες αντίστοιχες με αυτές την εποχή των δεινοσαύρων, προειδοποιούν Βρετανοί επιστήμονες σε έκθεση του πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Τα πορίσματα της έκθεσης παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της τριήμερης συνόδου για τις κλιματικές αλλαγές που θα ξεκινά σήμερα τις εργασίες της στην Κοπεγχάγη
Ήδη ακραία καιρικά φαινόμενα παρουσιάζονται σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Το 2008 ήταν η πιο καταστροφική χρονιά από φυσικές καταστροφές σύμφωνα με την ασφαλιστική εταιρεία Munich Re Group Οι επιπτώσεις στις υποδομές των χωρών θα είναι τεράστιες και για να αντιληφθείτε το οικονομικό μέγεθος σας αναφέρω ότι οι πλημμύρες του 2007 στην Μεγάλη Βρετανία προξένησαν ζημιές αξίας 3 δισεκατομμυρίων Στερλινών σύμφωνα με την ένωση των ασφαλιστικών εταιρειών της χώρας χωρίς να περιλαμβάνεται σ’ αυτό οι επιπλέον ζημιές στο σύστημα μεταφοράς ηλεκτρισμού και το χτύπημα που δέχθηκαν οι επιχειρήσεις.
Με την τελευταία οικονομική κρίση, οι ποσότητες πετρελαίου που καταναλώνονται παγκοσμίως έχουν μειωθεί, το διοξείδιο του άνθρακα συνεχίζει να αυξάνεται λόγω της αυξημένης χρήσης άνθρακα κυρίως από τις αναπτυσσόμενες χώρες.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΟΙΡΟΙ ΕΥΘΥΝΩΝ
Η Ελλάδα σύμφωνα με το United Nations Population Fund (2002) βρίσκεται στη δέκατη θέση της λίστας με τους μεγαλύτερους -κατά κεφαλήν- καταναλωτές πετρελαίου Και επειδή αυτό δεν το καταναλώνουμε διασχίζοντας ή μεταφέροντας προϊόντα στις τεράστιες εκτάσεις της χώρας μας, είναι μάλλον προφανές πως αυτή η υπερβολική ποσότητα έχει να κάνει με την ενεργειακή σπατάλη. Όταν μάλιστα στη σχετική λίστα η Ελλάδα είναι μπροστά από χώρες με βιομηχανική παράδοση όπως η Ιταλία, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία, τότε το πρόβλημα φαίνεται ακόμη μεγαλύτερο.
Την 11η χειρότερη θέση ανάμεσα σε 148 χώρες καταλαμβάνει η Ελλάδα σύμφωνα με την έκθεση «Living Planet 2008» της WWF που μετρά τις επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στα οικοσυστήματα και τους φυσικούς πόρους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει -μεταξύ άλλων-η έκθεση οι Έλληνες χρειάζονται 3 πλανήτες για να διατηρήσουν τον σημερινό τρόπο ζωής τους, καθώς το εθνικό μας οικολογικό αποτύπωμα είναι υπερδιπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου. Το γεγονός αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στο μεγάλο «ενεργειακό μας αποτύπωμα» δηλαδή στις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες μας σε ενέργεια.
ΑΣ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ
Θα πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του προβλήματος, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι το πρόβλημα είναι ο τρόπος ζωής μας. Το μέγεθος αυτής της υπέρβασης όμως πρέπει να είναι τεράστιο. Ας μην μείνουμε στα συνθήματα και την ανησυχία.
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ Άμεση ανάγκη για δράση
Αυτό που θα διαβάσετε δεν είναι ένα φυσιολογικό άρθρο μιας εφημερίδας. Είναι μια προειδοποίηση. Σκεφτείτε ότι βρίσκεστε μέσα σε ένα πλοίο το οποίο μπάζει νερό, τι θα κάνατε; Όλοι μαζί θα προσπαθούσατε να βγάλετε το νερό που μπαίνει από τις τρύπες και να κλείσετε τις τρύπες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα. Ο πλανήτης βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο και εάν δεν βοηθήσει ο καθένας μας να αδειάσουμε το νερό και να κλείσουμε τις τρύπες θα πνιγούμε όλοι μαζί. Αυτό που βλέπω είναι ότι μέχρι τώρα οι περισσότεροι από μας ή σφυρίζουμε αδιάφορα όταν φωνές μας ζητάνε να βοηθήσουμε στο άδειασμα των νερών ή ανοίγουμε μεγαλύτερες τρύπες. Μ’ αυτό το κείμενο απλά τραβάω τον συναγερμό του πλοίου και σας λέω ανοιχτά ότι πνιγόμαστε και δεν υπάρχει η πιθανότητα να σωθούμε εάν δεν βοηθήσουν όλοι.
Οφείλετε όχι μόνο να βοηθήσετε αλλά και να ενημερώσετε τους φίλους σας και τους γνωστούς σας για το πρόβλημα. Είναι ανάγκη να καταλάβουν όλοι το πρόβλημα και να συμβάλουν στην λύση του.
Θα μου πείτε ότι: όλα αυτά είναι αμπελοφιλοσοφίες ή πρόκειται να συμβούν στο μακρινό μέλλον. Μετρώντας όμως τις βροχοπτώσεις στην περιοχή μας τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Οι βροχοπτώσεις του 2008 είναι στο 60% των βροχοπτώσεων του 2004 και στο 45% των βροχοπτώσεων του μέσου όρου των δεκαετιών του 1960-1990. Η ερημοποίηση είναι ο κίνδυνος που αναφέρουν οι επιστήμονες για την περιοχή μας και αυτό έχει αρχίσει να φαίνεται.
Επιπόλαια και εγώ αντιμετώπισα το άρθρο του Brain Walsh στο περιοδικό ΤΙΜΕ (24 Μαρτίου 2008) όταν ξεκινούσε με τα εξής «Πρόκειται να σας πω κάτι που ίσως δεν θα έπρεπε: ίσως να μην μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι πάγοι στον Αρκτικό Ωκεανό την προηγούμενη χρονιά έλιωσαν σε επίπεδα ρεκόρ, κατά πάσα πιθανότητα μπορεί η περίοδος χωρίς πάγους το καλοκαίρι να έρθει γρηγορότερα, μάλλον το 2013, δεκαετίες νωρίτερα από αυτό που προέβλεπαν καιρικά μοντέλα . Πρέπει να συγκρατήσουμε τις παγκόσμιες εκπομπές καυσαερίων αμέσως τώρα, αλλά πολύ περισσότερο από αυτό που υπογράφθηκε πριν μια δεκαετία στο Πρωτόκολλο του Κιότο το οποίο ο κόσμος έχει παντελώς αποτύχει να εφαρμόσει.».
Αλλά τώρα έχω τις πληροφορίες τις οποίες θα μοιραστώ μαζί σας και οι οποίες αν σας μοιάζουν για υπερβολικές ανατρέξτε εκεί που τις βρήκα ερευνήστε τες, μην τις αγνοήσετε.
Αυτό που θα διαβάσετε δεν είναι ένα φυσιολογικό άρθρο μιας εφημερίδας. Είναι μια προειδοποίηση. Σκεφτείτε ότι βρίσκεστε μέσα σε ένα πλοίο το οποίο μπάζει νερό, τι θα κάνατε; Όλοι μαζί θα προσπαθούσατε να βγάλετε το νερό που μπαίνει από τις τρύπες και να κλείσετε τις τρύπες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τώρα. Ο πλανήτης βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο και εάν δεν βοηθήσει ο καθένας μας να αδειάσουμε το νερό και να κλείσουμε τις τρύπες θα πνιγούμε όλοι μαζί. Αυτό που βλέπω είναι ότι μέχρι τώρα οι περισσότεροι από μας ή σφυρίζουμε αδιάφορα όταν φωνές μας ζητάνε να βοηθήσουμε στο άδειασμα των νερών ή ανοίγουμε μεγαλύτερες τρύπες. Μ’ αυτό το κείμενο απλά τραβάω τον συναγερμό του πλοίου και σας λέω ανοιχτά ότι πνιγόμαστε και δεν υπάρχει η πιθανότητα να σωθούμε εάν δεν βοηθήσουν όλοι.
Οφείλετε όχι μόνο να βοηθήσετε αλλά και να ενημερώσετε τους φίλους σας και τους γνωστούς σας για το πρόβλημα. Είναι ανάγκη να καταλάβουν όλοι το πρόβλημα και να συμβάλουν στην λύση του.
Θα μου πείτε ότι: όλα αυτά είναι αμπελοφιλοσοφίες ή πρόκειται να συμβούν στο μακρινό μέλλον. Μετρώντας όμως τις βροχοπτώσεις στην περιοχή μας τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Οι βροχοπτώσεις του 2008 είναι στο 60% των βροχοπτώσεων του 2004 και στο 45% των βροχοπτώσεων του μέσου όρου των δεκαετιών του 1960-1990. Η ερημοποίηση είναι ο κίνδυνος που αναφέρουν οι επιστήμονες για την περιοχή μας και αυτό έχει αρχίσει να φαίνεται.
Επιπόλαια και εγώ αντιμετώπισα το άρθρο του Brain Walsh στο περιοδικό ΤΙΜΕ (24 Μαρτίου 2008) όταν ξεκινούσε με τα εξής «Πρόκειται να σας πω κάτι που ίσως δεν θα έπρεπε: ίσως να μην μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι πάγοι στον Αρκτικό Ωκεανό την προηγούμενη χρονιά έλιωσαν σε επίπεδα ρεκόρ, κατά πάσα πιθανότητα μπορεί η περίοδος χωρίς πάγους το καλοκαίρι να έρθει γρηγορότερα, μάλλον το 2013, δεκαετίες νωρίτερα από αυτό που προέβλεπαν καιρικά μοντέλα . Πρέπει να συγκρατήσουμε τις παγκόσμιες εκπομπές καυσαερίων αμέσως τώρα, αλλά πολύ περισσότερο από αυτό που υπογράφθηκε πριν μια δεκαετία στο Πρωτόκολλο του Κιότο το οποίο ο κόσμος έχει παντελώς αποτύχει να εφαρμόσει.».
Αλλά τώρα έχω τις πληροφορίες τις οποίες θα μοιραστώ μαζί σας και οι οποίες αν σας μοιάζουν για υπερβολικές ανατρέξτε εκεί που τις βρήκα ερευνήστε τες, μην τις αγνοήσετε.
Το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι γνωστό. Η γενική άποψη είναι ότι ο κίνδυνος αυτός μπορεί να εμφανιστεί μετά το 2050 και δεν θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην περιοχή μας. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο προσδιορισμός του κινδύνου έχει γίνει από το Intergovernmental Panel on Climate Change (Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή) μια επιτροπή που έχει δημιουργήσει ο Ο.Η.Ε. Το κρίσιμο σημείο που έχει ορίσει η επιτροπή είναι η αύξηση του μέσου όρου της θερμοκρασίας της γης να μην περάσει τους 2οC βαθμούς σε σχέση με τη θερμοκρασία της προβιομηχανικής εποχής. Αν ξεπεράσουμε αυτή τη θερμοκρασία τότε το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό για τη ζωή πάνω στη γη. Θα αλλάξει η κίνηση των ωκεανών, η κίνηση των ανέμων και οι βροχοπτώσεις. Άνοδο του μέσου όρου της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς σε τοπικό επίπεδο όπως η Γροιλανδία θα σήμαινε αύξηση της τοπικής θερμοκρασίας κατά 2,7οC με αποτέλεσμα το λιώσιμο των πάγων και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά 7 μέτρα.
Αυτό που προκαλεί την αλλαγή του κλίματος είναι η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, μεταξύ της τροπόσφαιρας και της στρατόσφαιρας. Η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα μαζί με άλλα έξι αέρια που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο του Κιότο δεν επιτρέπουν την αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας και την αναστρέφουν ξανά στη γη. Αυτή η διαδικασία αυξάνει τη θερμοκρασία της γης..
Στο χώρο της επιστήμης υπήρχαν παλαιότερα διαφορετικά σενάρια για τα όρια συγκέντρωσης αερίων ρύπων ώστε αυτά να γίνουν επικίνδυνα για το κλίμα . Αρχικά είχε προσδιοριστεί σαν όριο τα 550 ppm ( μέρη στο εκατομμύριο) αργότερα αυτό περιορίστηκε στα 450 ppm. Επιστήμονες της Βρετανίας εργάστηκαν με τα πιο ενημερωμένα συστήματα υπολογισμού από την αναφορά του Intergovernmental Panel on Climate Change από το Working Group One συμπεριλαμβάνοντας σ’ αυτό τις επιπτώσεις από όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες και στόχος τους ήταν να προσδιοριστεί ο χρόνος κατά τον οποίο θα περάσουμε τους 2οC αν δεν πάρουμε μέτρα. Υπολογιζόμενες όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες το όριο έγινε το 400 ppm. Το Δεκέμβριο του 2007 η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ήταν μεταξύ 383ppm και 387 ppm. Ο χρόνος δε που προσδιόρισαν οι επιστήμονες για να φτάσουμε σ’ αυτό το επίπεδο είναι τέλος του 2016. Οι επιστήμονες αυτοί δημιούργησαν μια ιστοσελίδα την www.onehundredmonths.org στην οποία αναλύουν την μελέτη τους.
Τα πράγματα όμως είναι περισσότερο ανησυχητικά. Ένας από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες στην Αμερική και διευθυντής της NASA, ο James Hansen, στο ετήσιο συνέδριο των μετεωρολόγων, παρουσίασε μία μελέτη στην οποία προσδιορίζει το όριο στα 350 ppm περίπου. Αυτό σημαίνει ότι ήδη έχουμε ξεπεράσει αυτό το όριο.
Οι προειδοποιήσεις δεν προέρχονται μόνο από επιστήμονες. Η τελευταία αναφορά του International Energy Agency (I.E.A.) (2008 World Energy Outlook) λέει καθαρά ότι « Μακροχρόνια η παγκόσμια θερμοκρασία βρίσκεται σε πορεία ανόδου στους 6ο C εκτός αν άμεσες αλλαγές υιοθετηθούν στον τρόπο που ο κόσμος παράγει την ενέργεια. Αν η παρούσα τάση συνεχιστεί, με εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου από τα ορυκτά καύσιμα δηλαδή τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα οδηγηθούμε σε μια αύξηση χωρίς τέλος βάζοντας τον κόσμο σε μια τροχιά για διπλασιασμό στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα προς το τέλος του αιώνα.
Στην πρόσφατη ομιλία του ο πρόεδρος της Shell Jeroen van der Veer στην Ομοσπονδία της Βρετανικής Βιομηχανίας την Δευτέρα (24/11/08) είπε ότι: «καλύτερα να επιταχύνουμε, αλλιώς τα φώτα θα σβήσουν. Απαιτείται να καταλάβουμε την ανάγκη του κατεπείγοντος». Και προσδιόρισε τα τρία προβλήματα που θα αντιμετωπίσει ο κόσμος τα επόμενα χρόνια. Πρώτον, ο πληθυσμός της γης θα αυξηθεί από τα 6 στα 9 δισεκατομμύρια στις επόμενες δεκαετίες και όλοι αυτοί θα ζητήσουν ηλεκτρισμό και μεταφορές. Δεύτερον, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο δεν είναι ικανά να καλύψουν τη ζήτηση. Και τρίτον, τα επίπεδα του CO2 θα αυξηθούν σε συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από αυτές που συνιστούν οι επιστήμονες. Όταν αυτά λέγονται από κάποιον ο οποίος είναι ο επικεφαλής μιας από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές πετρελαίου. Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να σκεφθούμε σοβαρά για το τι πρέπει να κάνουμε.
Η κλιματική αλλαγή είναι η καταιγίδα που συσσωρεύεται για την δικιά μας γενιά. Και οι επιπτώσεις -αν αποτύχουμε να αντιδράσουμε- θα είναι τρομερές. Η συνειδητοποίηση της κατάστασης και η προώθηση άμεσων μέτρων είναι η μόνη επιλογή και αυτό πρέπει να γίνει άμεσα. Είναι εντελώς μη ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι ατομικά, μόνοι μας, μπορούμε να επηρεάσουμε την εθνική βιομηχανία παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα, την παραγωγή τροφίμων και τις μεταφορές. Σ΄ αυτό πρέπει να ηγηθούν οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλοί πιστεύουν ότι για τις εκπομπές ευθύνονται χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία ή η Βραζιλία οι οποίες αναπτύσσονται με γρήγορους ρυθμούς. Είναι αυταπάτη όμως να πιστεύουμε ότι θα αλλάξουν θεμελιωδώς άποψη πριν οδηγηθούν σ΄ αυτό οι αναπτυγμένες χώρες.
Οι συνθήκες απαιτούν την αλλαγή του τρόπου ζωής μας με λύσεις που επιφέρουν την άμεση μετατροπή της οικονομίας ώστε να ζήσουμε με περιβαλλοντολογικό τρόπο, διαχείριση των φυσικών και ενεργειακών πόρων σαν να πρόκειται να εξαντληθούν άμεσα. Υποδομές που μας εξαρτούν με εκπομπές καυσαερίων, που προέρχονται από την καύση ορυκτών και υγρών καυσίμων και ταυτόχρονα περιορίζουν τις δυνατότητές μας να κάνουμε μικρές η μεσαίου μεγέθους περικοπές οι οποίες είναι αναγκαίες, θα πρέπει να αποφευχθούν. Είναι παράλογο να προγραμματίζονται εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με καύση λιθάνθρακα, πετρελαίου ή και φυσικού αερίου, όταν στην Ελλάδα μπορούν να παραχθούν πάνω από 200 MV από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Είναι παράλογο να μην φορολογείται ο λιθάνθρακας και να φορολογούνται τα φωτοβολταϊκά, οι ανεμογεννήτριες και οι ηλιακοί θερμοσίφωνες
Επιτέλους η πολιτική να αποκτήσει στόχο και οι πολιτικοί λόγο ύπαρξης. Στους επόμενους 96 μήνες θα πρέπει οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εφαρμόσουν μια Νέα Πράσινη Συμφωνία (Green New Deal) και με την χρησιμοποίηση δημοσιονομικών εργαλείων, νέων μέτρων, αναπροσαρμογών στο φορολογικό σύστημα, επανασχεδιασμό της παραγωγής της ενέργειας, της διακίνησης προσώπων και εμπορευμάτων, την λειτουργία των κτιρίων και την παραγωγή των τροφίμων για να μπορέσει να υπάρξει βιώσιμο μέλλον πάνω στη γη.Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα μπορεί να ενημερωθεί από το www.onehundredmonths.org, www.350.org
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008
100 ΜΗΝΕΣ Τεχνικό υπόμνημα
100 months: Technical note http://www.onehundredmonths.org/
100 μήνες: Τεχνικό υπόμνημα
Περίληψη
Οι 100 μήνες μετράνε από την 1η Αυγούστου 2008, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις του θερμοκηπίου θα αρχίσουν να υπερβαίνουν το όριο από το οποίο πιθανά δεν θα είναι δυνατόν να αποτρέψουμε την αμετάκλητη αλλαγή του κλίματος. Ο όρος πιθανά αναφέρετε στον ορισμό του ρίσκου που χρησιμοποιείται από Διακυβερνητικό Οργανισμό για την Κλιματική Αλλαγή που δημιούργησε ο Ο.Η.Ε (στα αγγλικά Intergovernmental Panel on Climate Change) το οποίο σημαίνει ότι σε αυτό ειδικά το επίπεδο συγκέντρωσης των αερίων του θερμοκηπίου, υπάρχουν μόνο 66-90% πιθανότητες του παγκόσμιου μέσου όρου ανόδου της θερμοκρασίας της γης να σταθεροποιηθεί στους 2ο βαθμούς Κελσίου πάνω από τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής. 1 Την στιγμή που αυτή η συγκέντρωση θα επιτευχθεί, θα γίνεται όλο και περισσότερο πιο πιθανό ότι θα ξεπεράσουμε το επίπεδο των 2ο Κελσίου σε θερμότητα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο αποδεκτό όριο αύξησης της θερμοκρασίας το οποίο έχει συμφωνηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους ως απαραίτητο για να παραμείνει σίγουρα σε λογικά επίπεδα η θερμοκρασία της γης και μακριά από μια ανεξέλεγκτη και τελικά καταστροφική υπερθέρμανση. Επίσης πιστεύουμε ότι αυτός ο υπολογισμός είναι συντηρητικός. Οι λόγοι και οι υποθέσεις πίσω από αυτά τα συμπεράσματα αναλύονται παρακάτω.
Περιεχόμενα: Η κλιματική αλλαγή που δημιουργείται από τον άνθρωπο
Παρουσιάζοντας τις συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα, το πιο διαδεδομένο αέριο του θερμοκηπίου είναι στο υψηλότερο επίπεδο από τα προηγούμενα 650.000 χρόνια. Στο διάστημα των 250 ετών τα καύσιμα ορυκτά από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και σε συνδυασμό με τις επιλογές χρήσης της γης όπως επίσης με την αστικοποίηση και την αποψίλωση των δασών έχουνε απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα συνολικά περισσότερο από 1.800 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα.2 Γενικά περίπου 1000 τόνοι διοξειδίου του άνθρακα απελευθερώνονται στην γήινη ατμόσφαιρα κάθε δευτερόλεπτο από την ανθρώπινη δραστηριότητα. 3
Τα αέρια του θερμοκηπίου παγιδεύουν την ηλιακή ακτινοβολία. Αν υπάρξουν περισσότερο από αυτά τα αέρια, περισσότερη θερμότητα θα παγιδευτεί προκαλώντας υπερθέρμανση στον πλανήτη. Αν μια συγκεκριμένη ποσότητα συγκεντρωθεί στην ατμόσφαιρα (ο όρος είναι «σημείο αιχμής») η υπερθέρμανση του πλανήτη θα επισπευτεί. Ένας αριθμός θετικά ενισχυμένων αναστροφών (αναστροφή της ηλιακής ακτινοβολίας που αντανακλά η γη), αυξάνει το φαινόμενο της θέρμανσης με μια φυσική διαδικασία που προκαλείται από την αρχική θερμότητα ή αυξάνεται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ένα παράδειγμα είναι το λιώσιμο των πάγων το οποίο μειώνει την ικανότητα αντανάκλασης της γήινης επιφάνειας και αφήνοντας μια σκουρότερη επιφάνεια γης να αυξάνει την θερμότητα που απορροφάται από τη γη.
Άλλο φαινόμενο που συντελεί στην επιδείνωση της κατάστασης είναι η μείωση της ικανότητας των ωκεανών να απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα λόγω της αύξησης της δύναμης των ανέμων που συνδέονται με τις κλιματικές αλλαγές όπως έχει παρατηρηθεί στον Νότιο και Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό. 4 Αυτές οι αυξήσεις του όγκου του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, προκαλούν περαιτέρω κλιματικές αλλαγές.
Λόγω των αυτό-ανατροφοδοτούμενων ενισχύσεων από την αναστροφή της ηλιακής ακτινοβολίας , όταν η συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου ξεπεράσει ένα κρίσιμο σημείο, ακόμα και εάν η ανθρωπότητα σταματήσει να απελευθερώνει επιπλέον αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, η παγκόσμια υπερθέρμανση πιθανά θα συνεχιστεί. Το κλίμα της γη θα μεταβληθεί σε μία κατάσταση
( π.χ. διαφορετική κίνηση των ωκεανών, των ανέμων και των βροχοπτώσεων) με πιθανές καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή πάνω στη γη. Αυτή η αλλαγή στην υπάρχουσα ισορροπία του κλιματικού συστήματος συχνά αναφέρεται σαν ‘αμετάκλητη κλιματική αλλαγή’.
100 μήνες από τον Αύγουστο του 2008
Χρησιμοποιώντας τα καλύτερα συστήματα υπολογισμού των σημερινών συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου, του ρυθμού αύξησης των εκπομπών, το συντηρητικό υπολογισμό για την ικανότητα καταστροφής από τις περιβαλλοντολογικές αντεπιστροφές που εκτονώνονται από την παγκόσμια υπερθέρμανση και τη μέγιστη συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου που μπορούν να δημιουργήσουν την αμετάκλητη κλιματική αλλαγή, μπορούμε να υπολογίσουμε το χρόνο που θα χρειαστεί μέχρι να φτάσουμε στο κατώφλι αυτής της αλλαγής.
Το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι, φυσικά, το μόνο αέριο που επιδρά στο κλίμα. Οι αριθμοί συγκέντρωσης συχνά αναφέρονται για να υπολογιστούν και άλλοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων και των άλλων αερίων ρύπων. Αυτός ο αριθμός δίνει το αντίστοιχο του διοξειδίου του άνθρακα ή CO2e. Υπάρχουν δύο διαφορετικοί αριθμοί για το CO2e : ο ένας έχει σχέση με αυτά τα αέρια που αναφέρονται στο πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο όμως δεν είναι πλήρες και ο άλλος όλων όσων συμβάλουν στην ‘συμπίεση της ακτινοβολίας’5 και επηρεάζουν την ενέργεια που λαμβάνει το κλιματικό σύστημα και από τα οποία θερμαίνεται ή ψύχεται.
Το CO2e είναι ο υπολογισμός των αποτελεσμάτων που θα επιφέρει το διοξείδιο του άνθρακα ο οποίος θα δώσει τα ίδια αποτελέσματα με την ‘συμπίεση της ακτινοβολίας’ που προκαλούν το σύνολο των άλλων αερίων που συμπιέζουν την ατμόσφαιρα. Πιο απλά, έξι αέρια του θερμοκηπίου που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο του Κιότο έχουν χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί το CO2e. 6 Εντούτοις, αν όλες οι ανθρωπογενείς ενέργειες που ‘συμπιέζουν την ακτινοβολία’ υπολογιστούν ΄και όχι μόνο αυτές που αναφέρονται στο πρωτόκολλο του Κιότο, ένα πιο αξιόπιστο σύστημα θα μπορεί να δημιουργηθεί.7 Χρησιμοποιήσαμε τα πιο ενημερωμένα συστήματα υπολογισμού από την αναφορά του Intergovernmental Panel on Climate Change από το Working Group One8 στο σύνολο των ανθρωπογενών ενεργειών που ‘συμπιέζουν την ακτινοβολία’ για να υπολογίσουμε το υπάρχων CO2e. Αυτός ο προσδιορισμός περιλαμβάνει επίσης αυτά που λειτουργούν αρνητικά στην συμπίεση της ακτινοβολίας ( πιέσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα την ψύξη και όχι την θέρμανση, αλλά τα αποτελέσματα των οποίων έχουν μικρή διάρκεια). 9
Στην ανάλυσή μας, έχουμε υπολογίσει σαν την αρχή της μη αναστρέψιμης αλλαγής τη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα τα 400 ppm (μέρη στο εκατομμύριο) εκφραζόμενο σαν την πιο ολοκληρωμένη μέτρηση του ισοδύναμου του διοξειδίου του άνθρακα. 10Μόνο σταθεροποιώντας τις εκπομπές σ’ αυτήν την συγκέντρωση είναι πιθανό να σταθεροποιήσουμε το μέσο όρο της παγκόσμιας ανόδου της θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Τον Δεκέμβριο του 2007, η πιθανή συγκέντρωση CO2e υπολογίστηκε ότι ήταν λίγο πιο κάτω από τα 377 ppm βασιζόμενο στην συγκέντρωση του CO2 στα 383 ppm -αυτή η μέτρηση εξηγείται από τον καλύτερο συνυπολογισμό του αριθμού του CO2e από όλες τις εκπομπές του επηρεάζουν την συμπίεση της ακτινοβολίας με άλλα λόγια και των δύο που προκαλούν ψύξη και θέρμανση.
Στην ανάλυσή μας, έχουμε υποθέσει ότι η αύξηση των εκπομπών θα είναι 3,3% ετησίως. Αυτό βασίζεται στον μέσο όρο αύξησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα την περίοδο 2000-2006.11Υποθέσαμε ότι τα υπόλοιπα που συμπιέζουν την ακτινοβολία θα μείνουν σταθερά.
Η 3,3% αύξηση περιλαμβάνει την αντεπιστροφή που δημιουργεί ο άνθρακας (μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της απορρόφησης του CO2 από την γη και τους ωκεανούς) όπως επίσης και τις άμεσες ανθρωπογενείς εκπομπές. Από την αύξηση του 3,3%, το 18 +-15% από την ετήσια αύξηση είναι λόγω των αντεπιστροφών του άνθρακα. Ενώ το 17 +-6% είναι λόγω της αύξησης της χρήσης του άνθρακα από την παγκόσμια οικονομία (δείκτης του άνθρακα ανά μονάδα οικονομικής δραστηριότητας π.χ.GDP). Το υπόλοιπο 65% +-16% είναι λόγω της αύξησης της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας. 12
Όσο αυξάνεται η συγκέντρωση του CO2e στην ατμόσφαιρα, θα δυναμώνουν οι αντεπιστροφές του κύκλου του άνθρακα. Δεδομένου αυτού έχουμε επίσης περιλάβει την συντήρηση, δηλαδή λιγότερες δεσμεύσεις υπολογίζονται για την εκτόνωση του κύκλου αντεπιστροφής του άνθρακα. 13
Η ανάλυση μας βασίζεται στην υπόθεση ότι οι άλλες ανθρωπογενείς ενέργειες συμπίεσης της ακτινοβολίας παραμένουν σταθερές και ο δείκτης αύξησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα (λόγω της οικονομικής ανάπτυξης και της αύξησης της χρήσης του άνθρακα στην οικονομία) θα παραμένει στάσιμος, τότε μέχρι το τέλος του 2016 θα επιτευχθεί η ατμοσφαιρική συγκέντρωση του CO2e στα 400 ppmv.
Οι υπολογισμοί είναι προσεκτικοί. Χρησιμοποιήσαμε τους χαμηλότερους υπολογισμούς των επανατροφοδοτήσεων του κύκλου του άνθρακα. Ακόμα περισσότερο, ιστορικά μια αύξηση του μέσου όρου της παγκόσμιας θερμοκρασίας της γης λίγο πιο κάτω από τους 2C έχει υπολογιστεί σαν ‘ασφαλές’14 επίπεδο υπερθέρμανσης. Αλλά, η πρόοδος των παγκόσμιων κλιματικών μοντέλων με τρισδιάστατη μορφή και τους αυξανόμενους χωρικούς μετασχηματισμούς, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι περισσότερο από μία τοπική αλλαγή στην θερμοκρασία. Για παράδειγμα με το λιώσιμο των πάγων στην επιφάνεια της Γροιλανδίας, είναι περισσότερο πιθανή η αλλαγή θερμοκρασίας σε τοπικό επίπεδο να είναι 2,7οC η οποία μπορεί να ισοδυναμεί με παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2οC ή και λιγότερο. 15 Η τήξη των πάγων στην Γροιλανδία θα συνεργήσει στη άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά 7 μέτρα.
Contacts:
Dr Victoria Johnson, Climate Change Programme, nef (the new economics foundation), victoria.johnson@neweconomics.org;
Andrew Simms, Policy Director and Climate Change Programme, nef, andrew.simms@neweconomics.org.
Endnotes
1 Hence, even at this level, there is still a one-third chance of exceeding the 2 degree C threshold.
2 A total of 488 billion tonnes of carbon has been emitted since the beginning of the Industrial Revolution. This has been
converted to carbon dioxide multiplying the units of carbon by 44 and dividing by 12 [Canadell J, Le Quéré C, Raupach M, Field
C, Buitenhuis E, Ciais P, Conway T, Gillett N, Houghton R, Marland G (2007) ‘Contributions to accelerating atmospheric CO2
growth from economic activity, carbon intensity, and efficiency of natural sinks’ Proceedings of the National Academy of
Sciences 104 (47) 18866-18870.]
3 Approximately 8 Gigatonnes of carbon are emitted each year. This has been converted to carbon dioxide by using the
standard conversion of multiplying the units of carbon by 44 and dividing by 12.
4 See for example Le Quéré C, Rödenbeck C, Buitenhuis E, Conway T, Langenfelds R, Gomez A, Labuschagne C, Ramonet
M, Nakazawa T, Metzl N, Gillett N and Heimann M (2007) ‘ Saturation of the Southern ocean CO2 sink due to recent climate
change’ Science 316 (5832): 1735-1738.
5 Radiative forcing is defined by the IPCC as a radiative flux (flow of energy) change evaluated at the tropopause. The
tropopause is the discontinuity between the troposphere (the portion of the atmosphere that reaches from the surface to a
height of between 10 and 20km where most of the weather occurs) and the stratosphere (the layer of the atmosphere that
extends from the tropopause to a height of approximately 50km and absorbs most of the harmful ultraviolet radiation from the
Sun). Positive radiative forcings lead to a global mean surface warming and negative radiative forcings lead to a global mean
surface cooling.
6 CO2 – Carbon Dioxide, CH4 – Methane, N2O – Nitrous Oxide, SF6 – Sulphur Hexafluoride, HFCs – Hydrofluorocarbons and
PFCs – Perfluorocarbons.
7 For example ozone, sulphate aerosols, and black carbon.
8 IPCC (2007) Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Fourth Assessment
Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change Cambridge: Cambridge University Press.
9 An important caveat is that particulate emissions which often have a net negative radiative forcing, such as the smogs over
industrialising Asia, have a much shorter atmospheric lifetime than the dominant greenhouse gas, CO2 (which has a lifetime of
100 years or more) .This means that the real extent of the warming is being masked. [See for example, Andreae M, Jones C
and Cox P (2005) ‘Strong present-day aerosol cooling implies hot future’ Nature 435: 1187-1190.]
10 In 2006, an analysis by Malte Meinhausen suggested that stabilisation of greenhouse gas concentrations (defined as CO2e)
at 550ppm is accompanied by the 68-99% risk of overshooting a warming of 2 degrees. According to the IPCC, this is defined
as “likely” to “very likely”. His analysis also showed that only by stabilising emissions at 400ppm is it “likely” that global average
temperature change will stabilise at 2 degrees. [Meinhausen, M. (2006), What does a 2°C target mean for greenhouse gas
concentrations? A brief analysis based on multi-gas emission pathways and several climate sensitivity uncertainty estimates (
Avoiding dangerous climate change, in H.J. Schellnhuber et al. (eds.), Cambridge, Cambridge University Press, pp.265 – 280)].
This assessment has been supported by findings from two further analyses; an analysis by Baer P and Mastrandrea M (2006)
[High Stakes: Designing emissions pathways to reduce the risk of dangerous climate change London: Institute for Public Policy
Research]. However, top NASA scientist James Hansen and his colleagues form Columbia University in New York published a
paper in early 2008 http://www.citebase.org/abstract?id=oai:arXiv.org:0804.1126 to say that, rather than deciding on a future,
higher level at which to stabilise the amount of CO2 in the atmosphere, we need to reduce CO2 concentrations to 350ppm – the
level they were in 1988.
11 Canadell J, Le Quéré C, Raupach M, Field C, Buitenhuis E, Ciais P, Conway T, Gillett N, Houghton R, Marland G (2007)
‘Contributions to accelerating atmospheric CO2 growth from economic activity, carbon intensity, and efficiency of natural sinks’
Proceedings of the National Academy of Sciences 104 (47) 18866-18870.
12 Ibid.
13 Friedlingstein P, Cox P, Betts R, Bopp L, von Bloh W, Brovkin V, Cadule P, Doney S, Eby M, Fung I, Bala G, John J, Jones
C, Joos F, Kato T, Kawamiya M, Knorr W, Lindsay H, Matthews H, Raddatz T, Rayer P, Reick C, Roeckner E, Schnitzler K-G,
Schnur R, Strassman K, Weaver A, Yoshikawa C and Zeng N (2006) ‘Climate-Carbon Cycle Feedback Analysis: Results from
the C4MIP Model Intercomparison’ Journal of Climate, 19:3337-3353.
Friedlingstein et al (2006) analysed the output of eleven climate-carbon cycle models (climate models linked to the biological
and geophysical carbon cycle) over the period 1850-2100. The models calculate the Airborne Fraction (AF), the ratio of
atmospheric CO2 increase in a given year to that year’s total emissions from fossil fuels and land-use change. AF is a function
of the biological and physical processes governing land-atmosphere and ocean- atmosphere CO2 exchanges. It has a large
interannual variability, and is linked to large ocean-atmosphere regimes such as ENSO (El Nino Southern Oscillation). This
ratio has been around 0.45 over the period 2000 through 2006; however, the efficiency of the natural sinks in recent years has
started to fall. The intercomparison analysis suggested a total increase of additional CO2 emitted due to carbon-cycle
feedbacks could lie in the range 19 and 220ppm by the end of the 21st century. While the majority of the eleven models
analysed suggest the increase will lie between 50 and 150ppm, we have used the output of the most conservative climatecarbon
cycle model output in our calculation – i.e. 19ppm additional CO2 by the end of the 21st century. We have used their
time series of data for our calculation.
14 A ‘safe’ level of warming although appears to be a technical quantity, in fact, this is a highly political figure due to the
asymmetries of the potential impacts of climate change.
15 For example, P. Huybrechts et al. (1991) ‘The Greenland Ice-Sheet and Greenhouse Warming’, Global and Planetary
Change 89, 399–412, and J. Gregory et al., 2004, ‘Climatology: Threatened loss of the Greenland ice-sheet’, Nature 428, 616.
100 μήνες: Τεχνικό υπόμνημα
Περίληψη
Οι 100 μήνες μετράνε από την 1η Αυγούστου 2008, οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις του θερμοκηπίου θα αρχίσουν να υπερβαίνουν το όριο από το οποίο πιθανά δεν θα είναι δυνατόν να αποτρέψουμε την αμετάκλητη αλλαγή του κλίματος. Ο όρος πιθανά αναφέρετε στον ορισμό του ρίσκου που χρησιμοποιείται από Διακυβερνητικό Οργανισμό για την Κλιματική Αλλαγή που δημιούργησε ο Ο.Η.Ε (στα αγγλικά Intergovernmental Panel on Climate Change) το οποίο σημαίνει ότι σε αυτό ειδικά το επίπεδο συγκέντρωσης των αερίων του θερμοκηπίου, υπάρχουν μόνο 66-90% πιθανότητες του παγκόσμιου μέσου όρου ανόδου της θερμοκρασίας της γης να σταθεροποιηθεί στους 2ο βαθμούς Κελσίου πάνω από τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής. 1 Την στιγμή που αυτή η συγκέντρωση θα επιτευχθεί, θα γίνεται όλο και περισσότερο πιο πιθανό ότι θα ξεπεράσουμε το επίπεδο των 2ο Κελσίου σε θερμότητα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο αποδεκτό όριο αύξησης της θερμοκρασίας το οποίο έχει συμφωνηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους ως απαραίτητο για να παραμείνει σίγουρα σε λογικά επίπεδα η θερμοκρασία της γης και μακριά από μια ανεξέλεγκτη και τελικά καταστροφική υπερθέρμανση. Επίσης πιστεύουμε ότι αυτός ο υπολογισμός είναι συντηρητικός. Οι λόγοι και οι υποθέσεις πίσω από αυτά τα συμπεράσματα αναλύονται παρακάτω.
Περιεχόμενα: Η κλιματική αλλαγή που δημιουργείται από τον άνθρωπο
Παρουσιάζοντας τις συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα, το πιο διαδεδομένο αέριο του θερμοκηπίου είναι στο υψηλότερο επίπεδο από τα προηγούμενα 650.000 χρόνια. Στο διάστημα των 250 ετών τα καύσιμα ορυκτά από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και σε συνδυασμό με τις επιλογές χρήσης της γης όπως επίσης με την αστικοποίηση και την αποψίλωση των δασών έχουνε απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα συνολικά περισσότερο από 1.800 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα.2 Γενικά περίπου 1000 τόνοι διοξειδίου του άνθρακα απελευθερώνονται στην γήινη ατμόσφαιρα κάθε δευτερόλεπτο από την ανθρώπινη δραστηριότητα. 3
Τα αέρια του θερμοκηπίου παγιδεύουν την ηλιακή ακτινοβολία. Αν υπάρξουν περισσότερο από αυτά τα αέρια, περισσότερη θερμότητα θα παγιδευτεί προκαλώντας υπερθέρμανση στον πλανήτη. Αν μια συγκεκριμένη ποσότητα συγκεντρωθεί στην ατμόσφαιρα (ο όρος είναι «σημείο αιχμής») η υπερθέρμανση του πλανήτη θα επισπευτεί. Ένας αριθμός θετικά ενισχυμένων αναστροφών (αναστροφή της ηλιακής ακτινοβολίας που αντανακλά η γη), αυξάνει το φαινόμενο της θέρμανσης με μια φυσική διαδικασία που προκαλείται από την αρχική θερμότητα ή αυξάνεται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ένα παράδειγμα είναι το λιώσιμο των πάγων το οποίο μειώνει την ικανότητα αντανάκλασης της γήινης επιφάνειας και αφήνοντας μια σκουρότερη επιφάνεια γης να αυξάνει την θερμότητα που απορροφάται από τη γη.
Άλλο φαινόμενο που συντελεί στην επιδείνωση της κατάστασης είναι η μείωση της ικανότητας των ωκεανών να απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα λόγω της αύξησης της δύναμης των ανέμων που συνδέονται με τις κλιματικές αλλαγές όπως έχει παρατηρηθεί στον Νότιο και Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό. 4 Αυτές οι αυξήσεις του όγκου του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, προκαλούν περαιτέρω κλιματικές αλλαγές.
Λόγω των αυτό-ανατροφοδοτούμενων ενισχύσεων από την αναστροφή της ηλιακής ακτινοβολίας , όταν η συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου ξεπεράσει ένα κρίσιμο σημείο, ακόμα και εάν η ανθρωπότητα σταματήσει να απελευθερώνει επιπλέον αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, η παγκόσμια υπερθέρμανση πιθανά θα συνεχιστεί. Το κλίμα της γη θα μεταβληθεί σε μία κατάσταση
( π.χ. διαφορετική κίνηση των ωκεανών, των ανέμων και των βροχοπτώσεων) με πιθανές καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή πάνω στη γη. Αυτή η αλλαγή στην υπάρχουσα ισορροπία του κλιματικού συστήματος συχνά αναφέρεται σαν ‘αμετάκλητη κλιματική αλλαγή’.
100 μήνες από τον Αύγουστο του 2008
Χρησιμοποιώντας τα καλύτερα συστήματα υπολογισμού των σημερινών συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου, του ρυθμού αύξησης των εκπομπών, το συντηρητικό υπολογισμό για την ικανότητα καταστροφής από τις περιβαλλοντολογικές αντεπιστροφές που εκτονώνονται από την παγκόσμια υπερθέρμανση και τη μέγιστη συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου που μπορούν να δημιουργήσουν την αμετάκλητη κλιματική αλλαγή, μπορούμε να υπολογίσουμε το χρόνο που θα χρειαστεί μέχρι να φτάσουμε στο κατώφλι αυτής της αλλαγής.
Το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι, φυσικά, το μόνο αέριο που επιδρά στο κλίμα. Οι αριθμοί συγκέντρωσης συχνά αναφέρονται για να υπολογιστούν και άλλοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων και των άλλων αερίων ρύπων. Αυτός ο αριθμός δίνει το αντίστοιχο του διοξειδίου του άνθρακα ή CO2e. Υπάρχουν δύο διαφορετικοί αριθμοί για το CO2e : ο ένας έχει σχέση με αυτά τα αέρια που αναφέρονται στο πρωτόκολλο του Κιότο, το οποίο όμως δεν είναι πλήρες και ο άλλος όλων όσων συμβάλουν στην ‘συμπίεση της ακτινοβολίας’5 και επηρεάζουν την ενέργεια που λαμβάνει το κλιματικό σύστημα και από τα οποία θερμαίνεται ή ψύχεται.
Το CO2e είναι ο υπολογισμός των αποτελεσμάτων που θα επιφέρει το διοξείδιο του άνθρακα ο οποίος θα δώσει τα ίδια αποτελέσματα με την ‘συμπίεση της ακτινοβολίας’ που προκαλούν το σύνολο των άλλων αερίων που συμπιέζουν την ατμόσφαιρα. Πιο απλά, έξι αέρια του θερμοκηπίου που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο του Κιότο έχουν χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί το CO2e. 6 Εντούτοις, αν όλες οι ανθρωπογενείς ενέργειες που ‘συμπιέζουν την ακτινοβολία’ υπολογιστούν ΄και όχι μόνο αυτές που αναφέρονται στο πρωτόκολλο του Κιότο, ένα πιο αξιόπιστο σύστημα θα μπορεί να δημιουργηθεί.7 Χρησιμοποιήσαμε τα πιο ενημερωμένα συστήματα υπολογισμού από την αναφορά του Intergovernmental Panel on Climate Change από το Working Group One8 στο σύνολο των ανθρωπογενών ενεργειών που ‘συμπιέζουν την ακτινοβολία’ για να υπολογίσουμε το υπάρχων CO2e. Αυτός ο προσδιορισμός περιλαμβάνει επίσης αυτά που λειτουργούν αρνητικά στην συμπίεση της ακτινοβολίας ( πιέσεις που έχουν σαν αποτέλεσμα την ψύξη και όχι την θέρμανση, αλλά τα αποτελέσματα των οποίων έχουν μικρή διάρκεια). 9
Στην ανάλυσή μας, έχουμε υπολογίσει σαν την αρχή της μη αναστρέψιμης αλλαγής τη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα τα 400 ppm (μέρη στο εκατομμύριο) εκφραζόμενο σαν την πιο ολοκληρωμένη μέτρηση του ισοδύναμου του διοξειδίου του άνθρακα. 10Μόνο σταθεροποιώντας τις εκπομπές σ’ αυτήν την συγκέντρωση είναι πιθανό να σταθεροποιήσουμε το μέσο όρο της παγκόσμιας ανόδου της θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Τον Δεκέμβριο του 2007, η πιθανή συγκέντρωση CO2e υπολογίστηκε ότι ήταν λίγο πιο κάτω από τα 377 ppm βασιζόμενο στην συγκέντρωση του CO2 στα 383 ppm -αυτή η μέτρηση εξηγείται από τον καλύτερο συνυπολογισμό του αριθμού του CO2e από όλες τις εκπομπές του επηρεάζουν την συμπίεση της ακτινοβολίας με άλλα λόγια και των δύο που προκαλούν ψύξη και θέρμανση.
Στην ανάλυσή μας, έχουμε υποθέσει ότι η αύξηση των εκπομπών θα είναι 3,3% ετησίως. Αυτό βασίζεται στον μέσο όρο αύξησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα την περίοδο 2000-2006.11Υποθέσαμε ότι τα υπόλοιπα που συμπιέζουν την ακτινοβολία θα μείνουν σταθερά.
Η 3,3% αύξηση περιλαμβάνει την αντεπιστροφή που δημιουργεί ο άνθρακας (μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της απορρόφησης του CO2 από την γη και τους ωκεανούς) όπως επίσης και τις άμεσες ανθρωπογενείς εκπομπές. Από την αύξηση του 3,3%, το 18 +-15% από την ετήσια αύξηση είναι λόγω των αντεπιστροφών του άνθρακα. Ενώ το 17 +-6% είναι λόγω της αύξησης της χρήσης του άνθρακα από την παγκόσμια οικονομία (δείκτης του άνθρακα ανά μονάδα οικονομικής δραστηριότητας π.χ.GDP). Το υπόλοιπο 65% +-16% είναι λόγω της αύξησης της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας. 12
Όσο αυξάνεται η συγκέντρωση του CO2e στην ατμόσφαιρα, θα δυναμώνουν οι αντεπιστροφές του κύκλου του άνθρακα. Δεδομένου αυτού έχουμε επίσης περιλάβει την συντήρηση, δηλαδή λιγότερες δεσμεύσεις υπολογίζονται για την εκτόνωση του κύκλου αντεπιστροφής του άνθρακα. 13
Η ανάλυση μας βασίζεται στην υπόθεση ότι οι άλλες ανθρωπογενείς ενέργειες συμπίεσης της ακτινοβολίας παραμένουν σταθερές και ο δείκτης αύξησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα (λόγω της οικονομικής ανάπτυξης και της αύξησης της χρήσης του άνθρακα στην οικονομία) θα παραμένει στάσιμος, τότε μέχρι το τέλος του 2016 θα επιτευχθεί η ατμοσφαιρική συγκέντρωση του CO2e στα 400 ppmv.
Οι υπολογισμοί είναι προσεκτικοί. Χρησιμοποιήσαμε τους χαμηλότερους υπολογισμούς των επανατροφοδοτήσεων του κύκλου του άνθρακα. Ακόμα περισσότερο, ιστορικά μια αύξηση του μέσου όρου της παγκόσμιας θερμοκρασίας της γης λίγο πιο κάτω από τους 2C έχει υπολογιστεί σαν ‘ασφαλές’14 επίπεδο υπερθέρμανσης. Αλλά, η πρόοδος των παγκόσμιων κλιματικών μοντέλων με τρισδιάστατη μορφή και τους αυξανόμενους χωρικούς μετασχηματισμούς, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι περισσότερο από μία τοπική αλλαγή στην θερμοκρασία. Για παράδειγμα με το λιώσιμο των πάγων στην επιφάνεια της Γροιλανδίας, είναι περισσότερο πιθανή η αλλαγή θερμοκρασίας σε τοπικό επίπεδο να είναι 2,7οC η οποία μπορεί να ισοδυναμεί με παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2οC ή και λιγότερο. 15 Η τήξη των πάγων στην Γροιλανδία θα συνεργήσει στη άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά 7 μέτρα.
Contacts:
Dr Victoria Johnson, Climate Change Programme, nef (the new economics foundation), victoria.johnson@neweconomics.org;
Andrew Simms, Policy Director and Climate Change Programme, nef, andrew.simms@neweconomics.org.
Endnotes
1 Hence, even at this level, there is still a one-third chance of exceeding the 2 degree C threshold.
2 A total of 488 billion tonnes of carbon has been emitted since the beginning of the Industrial Revolution. This has been
converted to carbon dioxide multiplying the units of carbon by 44 and dividing by 12 [Canadell J, Le Quéré C, Raupach M, Field
C, Buitenhuis E, Ciais P, Conway T, Gillett N, Houghton R, Marland G (2007) ‘Contributions to accelerating atmospheric CO2
growth from economic activity, carbon intensity, and efficiency of natural sinks’ Proceedings of the National Academy of
Sciences 104 (47) 18866-18870.]
3 Approximately 8 Gigatonnes of carbon are emitted each year. This has been converted to carbon dioxide by using the
standard conversion of multiplying the units of carbon by 44 and dividing by 12.
4 See for example Le Quéré C, Rödenbeck C, Buitenhuis E, Conway T, Langenfelds R, Gomez A, Labuschagne C, Ramonet
M, Nakazawa T, Metzl N, Gillett N and Heimann M (2007) ‘ Saturation of the Southern ocean CO2 sink due to recent climate
change’ Science 316 (5832): 1735-1738.
5 Radiative forcing is defined by the IPCC as a radiative flux (flow of energy) change evaluated at the tropopause. The
tropopause is the discontinuity between the troposphere (the portion of the atmosphere that reaches from the surface to a
height of between 10 and 20km where most of the weather occurs) and the stratosphere (the layer of the atmosphere that
extends from the tropopause to a height of approximately 50km and absorbs most of the harmful ultraviolet radiation from the
Sun). Positive radiative forcings lead to a global mean surface warming and negative radiative forcings lead to a global mean
surface cooling.
6 CO2 – Carbon Dioxide, CH4 – Methane, N2O – Nitrous Oxide, SF6 – Sulphur Hexafluoride, HFCs – Hydrofluorocarbons and
PFCs – Perfluorocarbons.
7 For example ozone, sulphate aerosols, and black carbon.
8 IPCC (2007) Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Fourth Assessment
Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change Cambridge: Cambridge University Press.
9 An important caveat is that particulate emissions which often have a net negative radiative forcing, such as the smogs over
industrialising Asia, have a much shorter atmospheric lifetime than the dominant greenhouse gas, CO2 (which has a lifetime of
100 years or more) .This means that the real extent of the warming is being masked. [See for example, Andreae M, Jones C
and Cox P (2005) ‘Strong present-day aerosol cooling implies hot future’ Nature 435: 1187-1190.]
10 In 2006, an analysis by Malte Meinhausen suggested that stabilisation of greenhouse gas concentrations (defined as CO2e)
at 550ppm is accompanied by the 68-99% risk of overshooting a warming of 2 degrees. According to the IPCC, this is defined
as “likely” to “very likely”. His analysis also showed that only by stabilising emissions at 400ppm is it “likely” that global average
temperature change will stabilise at 2 degrees. [Meinhausen, M. (2006), What does a 2°C target mean for greenhouse gas
concentrations? A brief analysis based on multi-gas emission pathways and several climate sensitivity uncertainty estimates (
Avoiding dangerous climate change, in H.J. Schellnhuber et al. (eds.), Cambridge, Cambridge University Press, pp.265 – 280)].
This assessment has been supported by findings from two further analyses; an analysis by Baer P and Mastrandrea M (2006)
[High Stakes: Designing emissions pathways to reduce the risk of dangerous climate change London: Institute for Public Policy
Research]. However, top NASA scientist James Hansen and his colleagues form Columbia University in New York published a
paper in early 2008 http://www.citebase.org/abstract?id=oai:arXiv.org:0804.1126 to say that, rather than deciding on a future,
higher level at which to stabilise the amount of CO2 in the atmosphere, we need to reduce CO2 concentrations to 350ppm – the
level they were in 1988.
11 Canadell J, Le Quéré C, Raupach M, Field C, Buitenhuis E, Ciais P, Conway T, Gillett N, Houghton R, Marland G (2007)
‘Contributions to accelerating atmospheric CO2 growth from economic activity, carbon intensity, and efficiency of natural sinks’
Proceedings of the National Academy of Sciences 104 (47) 18866-18870.
12 Ibid.
13 Friedlingstein P, Cox P, Betts R, Bopp L, von Bloh W, Brovkin V, Cadule P, Doney S, Eby M, Fung I, Bala G, John J, Jones
C, Joos F, Kato T, Kawamiya M, Knorr W, Lindsay H, Matthews H, Raddatz T, Rayer P, Reick C, Roeckner E, Schnitzler K-G,
Schnur R, Strassman K, Weaver A, Yoshikawa C and Zeng N (2006) ‘Climate-Carbon Cycle Feedback Analysis: Results from
the C4MIP Model Intercomparison’ Journal of Climate, 19:3337-3353.
Friedlingstein et al (2006) analysed the output of eleven climate-carbon cycle models (climate models linked to the biological
and geophysical carbon cycle) over the period 1850-2100. The models calculate the Airborne Fraction (AF), the ratio of
atmospheric CO2 increase in a given year to that year’s total emissions from fossil fuels and land-use change. AF is a function
of the biological and physical processes governing land-atmosphere and ocean- atmosphere CO2 exchanges. It has a large
interannual variability, and is linked to large ocean-atmosphere regimes such as ENSO (El Nino Southern Oscillation). This
ratio has been around 0.45 over the period 2000 through 2006; however, the efficiency of the natural sinks in recent years has
started to fall. The intercomparison analysis suggested a total increase of additional CO2 emitted due to carbon-cycle
feedbacks could lie in the range 19 and 220ppm by the end of the 21st century. While the majority of the eleven models
analysed suggest the increase will lie between 50 and 150ppm, we have used the output of the most conservative climatecarbon
cycle model output in our calculation – i.e. 19ppm additional CO2 by the end of the 21st century. We have used their
time series of data for our calculation.
14 A ‘safe’ level of warming although appears to be a technical quantity, in fact, this is a highly political figure due to the
asymmetries of the potential impacts of climate change.
15 For example, P. Huybrechts et al. (1991) ‘The Greenland Ice-Sheet and Greenhouse Warming’, Global and Planetary
Change 89, 399–412, and J. Gregory et al., 2004, ‘Climatology: Threatened loss of the Greenland ice-sheet’, Nature 428, 616.
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2008
ΤΟ ΑΝΕΚΤΟ ΟΡΙΟ ΤΟΥ CO2 Νέες μελέτες μειώνουν τα όριο
Hansen’s New Number and What It Tells Us Solar Today Nov/Dec 2008
By Chuck Kutscher
Είναι ο επικεφαλής μηχανικός και Διευθυντής του Thermal System Group στο Εθνικό Εργαστήριο Ανανεώσιμης Ενέργειας. Διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Colorado το μάθημα ‘Λύσεις για την κλιματική αλλαγή’.
Αν τα 350 ppm είναι το ανεκτό όριο του διοξειδίου του άνθρακα τότε πρέπει να αλλάξουμε πορεία αμέσως τώρα.
Στον κόσμο των επιστημόνων του κλίματος το όνομα του Hansen ξεχωρίζει. Είναι ο Διευθυντής του ινστιτούτου διαστημικών σπουδών Goddard (Goddard Institute for Space Studies) της NASA. Ο Ralph Cicerone, πρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας των Επιστημών (Η.Π.Α) έχει πει για τον Hansen. «Δεν μπορώ να σκεφθώ κάποιον ο οποίος μπορεί να είναι καλύτερος από τον Hansen. Μπορεί να διαφωνήσει κανείς και να πει ότι υπάρχουν ακόμα 2-3 ακόμα καλοί αλλά αυτήν την στιγμή δεν μου έρχεται κανένας στο μυαλό.» Όταν το Time Magazine δημοσίευσε τους πιο 100 πιο σημαντικούς επιστήμονες που μπορούν να επηρεάσουν τον κόσμο, ο Hansen ήταν ο ένας από αυτούς, ενώ ο Al Gore έγραψε την βιογραφία του.
Ο Hansen δημιούργησε την φήμη του την δεκαετία του 70 όταν δημιούργησε μοντέλα για το κλίμα της γης. Έγινε διάσημος όταν καταθέτοντας το κογκρέσο όταν το 1988 ότι ήταν 99% σίγουρος ότι οι εκπομπές των ορυκτών καυσίμων θα βάλλουν την γη σε μια μακρά περίοδο αύξησης της θερμοκρασίας. Ήταν η ομάδα του που προέβλεψε επακριβώς ότι την μικρή περίοδο της παγκόσμιας ψύξης σαν αποτέλεσμα της έκρηξης του Πινατούμπο το 1991. Όταν άρχισε να μιλά για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την είχε είδε καταγράψει ήταν μπροστά από την εποχή του. Έτσι είναι ευκολονόητο, γιατί όταν ο Hansen μιλάει, οι άνθρωποι ακούμε με μεγάλη προσοχή.
Τα τελευταία χρόνια τον Hansen τον διακατείχε μια νευρικότητα για τους περιορισμούς που τον έβαζαν οι δυνατότητες των computer. Έτσι άλλαξε την πορεία των ερευνών του και από την μελέτη της κλιματολογικής ιστορίας της γης (την παλαιοντολογική εποχή) με το να αναλύσει και να καταλάβει πώς η γη αντιδρά στις αλλαγές, όπως αυτή των αερίων του θερμοκηπίου όταν βρίσκονται στην ατμόσφαιρα. Κανένα άλλο από τα ευρήματα του Hansen δεν προκάλεσε τέτοιο σάλο, όταν μίλησε σε μια γεμάτη αίθουσα στο San Francisco στις 13 Δεκεμβρίου του 2007, στην ετήσια σύνοδο της Ένωσης των Γεωφυσικών. Ο Hansen έφερε ένα νέο σημαντικό ανώτερο όριο για το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, πάνω από το οποίο, η επικίνδυνη κλιματική αλλαγή θα συμβεί. Για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός είναι σας παραθέτω περιληπτικά τα γεγονότα.
Μελέτες σε παγιδευμένες φούσκες αέρα στον πάγο της Ανταρκτικής, δείχνουν τα περασμένα 800,000 χρόνια, η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στην γη κυμαίνονταν μεταξύ 150 και 300 ppm (parts per million) σε κάθε κύκλο των 100.000 ετών περίπου. Πριν την έναρξη της εποχής της καύσης των ορυκτών καυσίμων από τον άνθρωπο ο αριθμός αυτός ήταν 288ppm. Τώρα ο αριθμός αυτός είναι 387 ppm. Για αρκετά χρόνια οι επιστήμονες θεωρούσαν το επίπεδο τα 550 ppm, αριθμό διπλάσιο του προβιομηχανικού αριθμού σαν το όριο για το επικίνδυνο όριο. Τα τελευταία χρόνια, με το γρήγορο λιώσιμο των πάγων και άλλων εμφανών αλλαγών λόγω του διοξειδίου του άνθρακα, συμπεριλαμβανομένου του Hansen, το αναθεώρησαν στο επίπεδο των 450 ppm Έτσι μπορείτε να φανταστείτε την αντίδραση του κοινού όταν ο Hansen ανακοίνωσε, ότι οι τελευταίες μελέτες του, που βασίζονται στα παλαιο-κλιματικά δεδομένα, τον οδήγησαν να συμπεράνει ότι μόνον αν το διοξείδιο του άνθρακα μείνει κάτω από τα 350 ppm (37 ppm κάτω από τα σημερινά επίπεδα), δεν θα λιώσουν εντελώς οι πάγοι, πράγμα το οποίο θα φέρει την καταστροφική άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Οι φωνές στην αίθουσα έρχονταν από όλα τα σημεία. Κάποιοι συμμετέχοντες, απέρριψαν τους αριθμούς του Hansen, λέγοντας ότι ήδη έχουμε περάσει αυτά τα επίπεδα, και εάν το δεχθούμε αυτό, είναι πολύ αργά για να αντιδράσουμε. Άλλοι προσδιόριζαν τον αριθμό σαν ένα νέο στόχο, και τον Bill McKibben να δημιουργεί ένα wedside το 350.org.(Για τον ίδιο τον Hansen αυτή η αντίδραση ήταν στενάχωρη γιατί ο αριθμός που ανέφερε ήταν κατά προσέγγιση.)
Γιατί 350 και τι αυτό υποδηλώνει. Όταν το διοξείδιο του άνθρακα προστίθεται στην ατμόσφαιρα όχι μόνον αυξάνει την θερμοκρασία της γης παγιδεύοντας την ηλιακή ακτινοβολία, άλλα επίσης ενεργοποιεί έναν αριθμό μηχανισμών που ενισχύουν την θέρμανση. Ο στόχος των 450ppm, μετράει μόνο τους ‘γρήγορους’ μηχανισμούς όπως την επιπλέον εξάτμιση που η θερμότερη ατμόσφαιρα μπορεί να κρατήσει (Οι υδρατμοί είναι ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου) και το λιώσιμο των πάγων της θάλασσας. Αλλά υπάρχουν και ‘αργοί’ μηχανισμοί. Όταν συρρικνώνονται οι πάγοι στην γη, μειώνουν την αντανάκλαση του πλανήτη και επιπλέον επιτρέπουν την απελευθέρωση ποσοτήτων άνθρακα από το λιώσιμο των παγωμένων εδαφών μετά την μακροχρόνια παγίδευσή τους σ’ αυτά. Όταν ο Hansen μελέτησε στοιχεία θερμών περιόδων στην γη και συμπέρανε ότι οι ‘αργοί’ μηχανισμοί, θα λιώσουν τους πάγους, αν το διοξείδιο του άνθρακα παραμείνει πάνω από τα 350 ppm για μια συγκεκριμένη περίοδο.
Αλλά πόση είναι αυτή η χρονική περίοδος στην οποία θα λιώσουν οι πάγοι; Ο Hansen δεν γνωρίζει, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι έχει επιταχυνθεί ο ρυθμός που λιώνουν οι πάγοι στην Γροιλανδία και στην Ανταρκτική, το οποίο δείχνει ότι οι ‘αργοί’ μηχανισμοί ίσως εργάζονται γρηγορότερα από αυτό που πιστεύαμε παλαιότερα. Ο Hansen πιστεύει ότι αν περιορίσουμε την κορύφωση του διοξειδίου του άνθρακα στα επίπεδα των 400-425 ppm στο κοντινό μέλλον, τότε είναι πιθανόν να επιστρέψουμε πίσω στα 350 ppm μέσα στον αιώνα. Έτσι η θερμική αδράνεια των ωκεανών και των στρωμάτων πάγου μπορεί να κερδίσουν χρόνο για να αντισταθούμε στην προσωρινή αύξηση. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα αυξάνει σε μέγεθος κατά 2 ppm τον χρόνο ( αυτό σημαίνει ότι θα ανεβούμε σε επίπεδο σε επτά χρόνια) τότε είναι σε όλους κατανοητό ότι δραστικά μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα.
Ποια είναι οι οδηγίες του Hansen για την ενέργεια. Υποστηρίζει ότι πρέπει να βάλουμε περιορισμούς στην κατασκευή νέων μονάδων παραγωγής ενέργειας λιγνίτη (εκτός αν βρούνε κάποια μέθοδο αποθήκευση της διοξειδίου του άνθρακα και θα πρέπει οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις να κλείσουν μέχρι το 2030. Να απαγορευθεί η μετατροπή του λιγνίτη σε υγρά καύσιμα, όπως και άλλων μη συμβατικών ορυκτών καυσίμων κάνοντας στροφή σε πηγές ενέργειας χωρίς άνθρακα, υιοθετώντας εξελιγμένες τεχνικές αγροτικής παραγωγής και αναδάσωσης.
Φυσικά μπορεί ο Hansen μπορεί να κάνει λάθος. Ίσως μπορεί να μην χρειαστεί να επιστρέψουμε πίσω στα 350 ppm. Αλλά η ιστορία μας διδάσκει, ότι στοιχηματίζοντας εναντίον του Hansen είναι μεγάλο ρίσκο και τα κέρδη δεν θα είναι μεγάλα,
By Chuck Kutscher
Είναι ο επικεφαλής μηχανικός και Διευθυντής του Thermal System Group στο Εθνικό Εργαστήριο Ανανεώσιμης Ενέργειας. Διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Colorado το μάθημα ‘Λύσεις για την κλιματική αλλαγή’.
Αν τα 350 ppm είναι το ανεκτό όριο του διοξειδίου του άνθρακα τότε πρέπει να αλλάξουμε πορεία αμέσως τώρα.
Στον κόσμο των επιστημόνων του κλίματος το όνομα του Hansen ξεχωρίζει. Είναι ο Διευθυντής του ινστιτούτου διαστημικών σπουδών Goddard (Goddard Institute for Space Studies) της NASA. Ο Ralph Cicerone, πρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας των Επιστημών (Η.Π.Α) έχει πει για τον Hansen. «Δεν μπορώ να σκεφθώ κάποιον ο οποίος μπορεί να είναι καλύτερος από τον Hansen. Μπορεί να διαφωνήσει κανείς και να πει ότι υπάρχουν ακόμα 2-3 ακόμα καλοί αλλά αυτήν την στιγμή δεν μου έρχεται κανένας στο μυαλό.» Όταν το Time Magazine δημοσίευσε τους πιο 100 πιο σημαντικούς επιστήμονες που μπορούν να επηρεάσουν τον κόσμο, ο Hansen ήταν ο ένας από αυτούς, ενώ ο Al Gore έγραψε την βιογραφία του.
Ο Hansen δημιούργησε την φήμη του την δεκαετία του 70 όταν δημιούργησε μοντέλα για το κλίμα της γης. Έγινε διάσημος όταν καταθέτοντας το κογκρέσο όταν το 1988 ότι ήταν 99% σίγουρος ότι οι εκπομπές των ορυκτών καυσίμων θα βάλλουν την γη σε μια μακρά περίοδο αύξησης της θερμοκρασίας. Ήταν η ομάδα του που προέβλεψε επακριβώς ότι την μικρή περίοδο της παγκόσμιας ψύξης σαν αποτέλεσμα της έκρηξης του Πινατούμπο το 1991. Όταν άρχισε να μιλά για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την είχε είδε καταγράψει ήταν μπροστά από την εποχή του. Έτσι είναι ευκολονόητο, γιατί όταν ο Hansen μιλάει, οι άνθρωποι ακούμε με μεγάλη προσοχή.
Τα τελευταία χρόνια τον Hansen τον διακατείχε μια νευρικότητα για τους περιορισμούς που τον έβαζαν οι δυνατότητες των computer. Έτσι άλλαξε την πορεία των ερευνών του και από την μελέτη της κλιματολογικής ιστορίας της γης (την παλαιοντολογική εποχή) με το να αναλύσει και να καταλάβει πώς η γη αντιδρά στις αλλαγές, όπως αυτή των αερίων του θερμοκηπίου όταν βρίσκονται στην ατμόσφαιρα. Κανένα άλλο από τα ευρήματα του Hansen δεν προκάλεσε τέτοιο σάλο, όταν μίλησε σε μια γεμάτη αίθουσα στο San Francisco στις 13 Δεκεμβρίου του 2007, στην ετήσια σύνοδο της Ένωσης των Γεωφυσικών. Ο Hansen έφερε ένα νέο σημαντικό ανώτερο όριο για το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, πάνω από το οποίο, η επικίνδυνη κλιματική αλλαγή θα συμβεί. Για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός είναι σας παραθέτω περιληπτικά τα γεγονότα.
Μελέτες σε παγιδευμένες φούσκες αέρα στον πάγο της Ανταρκτικής, δείχνουν τα περασμένα 800,000 χρόνια, η ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στην γη κυμαίνονταν μεταξύ 150 και 300 ppm (parts per million) σε κάθε κύκλο των 100.000 ετών περίπου. Πριν την έναρξη της εποχής της καύσης των ορυκτών καυσίμων από τον άνθρωπο ο αριθμός αυτός ήταν 288ppm. Τώρα ο αριθμός αυτός είναι 387 ppm. Για αρκετά χρόνια οι επιστήμονες θεωρούσαν το επίπεδο τα 550 ppm, αριθμό διπλάσιο του προβιομηχανικού αριθμού σαν το όριο για το επικίνδυνο όριο. Τα τελευταία χρόνια, με το γρήγορο λιώσιμο των πάγων και άλλων εμφανών αλλαγών λόγω του διοξειδίου του άνθρακα, συμπεριλαμβανομένου του Hansen, το αναθεώρησαν στο επίπεδο των 450 ppm Έτσι μπορείτε να φανταστείτε την αντίδραση του κοινού όταν ο Hansen ανακοίνωσε, ότι οι τελευταίες μελέτες του, που βασίζονται στα παλαιο-κλιματικά δεδομένα, τον οδήγησαν να συμπεράνει ότι μόνον αν το διοξείδιο του άνθρακα μείνει κάτω από τα 350 ppm (37 ppm κάτω από τα σημερινά επίπεδα), δεν θα λιώσουν εντελώς οι πάγοι, πράγμα το οποίο θα φέρει την καταστροφική άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Οι φωνές στην αίθουσα έρχονταν από όλα τα σημεία. Κάποιοι συμμετέχοντες, απέρριψαν τους αριθμούς του Hansen, λέγοντας ότι ήδη έχουμε περάσει αυτά τα επίπεδα, και εάν το δεχθούμε αυτό, είναι πολύ αργά για να αντιδράσουμε. Άλλοι προσδιόριζαν τον αριθμό σαν ένα νέο στόχο, και τον Bill McKibben να δημιουργεί ένα wedside το 350.org.(Για τον ίδιο τον Hansen αυτή η αντίδραση ήταν στενάχωρη γιατί ο αριθμός που ανέφερε ήταν κατά προσέγγιση.)
Γιατί 350 και τι αυτό υποδηλώνει. Όταν το διοξείδιο του άνθρακα προστίθεται στην ατμόσφαιρα όχι μόνον αυξάνει την θερμοκρασία της γης παγιδεύοντας την ηλιακή ακτινοβολία, άλλα επίσης ενεργοποιεί έναν αριθμό μηχανισμών που ενισχύουν την θέρμανση. Ο στόχος των 450ppm, μετράει μόνο τους ‘γρήγορους’ μηχανισμούς όπως την επιπλέον εξάτμιση που η θερμότερη ατμόσφαιρα μπορεί να κρατήσει (Οι υδρατμοί είναι ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου) και το λιώσιμο των πάγων της θάλασσας. Αλλά υπάρχουν και ‘αργοί’ μηχανισμοί. Όταν συρρικνώνονται οι πάγοι στην γη, μειώνουν την αντανάκλαση του πλανήτη και επιπλέον επιτρέπουν την απελευθέρωση ποσοτήτων άνθρακα από το λιώσιμο των παγωμένων εδαφών μετά την μακροχρόνια παγίδευσή τους σ’ αυτά. Όταν ο Hansen μελέτησε στοιχεία θερμών περιόδων στην γη και συμπέρανε ότι οι ‘αργοί’ μηχανισμοί, θα λιώσουν τους πάγους, αν το διοξείδιο του άνθρακα παραμείνει πάνω από τα 350 ppm για μια συγκεκριμένη περίοδο.
Αλλά πόση είναι αυτή η χρονική περίοδος στην οποία θα λιώσουν οι πάγοι; Ο Hansen δεν γνωρίζει, αλλά έχει παρατηρηθεί ότι έχει επιταχυνθεί ο ρυθμός που λιώνουν οι πάγοι στην Γροιλανδία και στην Ανταρκτική, το οποίο δείχνει ότι οι ‘αργοί’ μηχανισμοί ίσως εργάζονται γρηγορότερα από αυτό που πιστεύαμε παλαιότερα. Ο Hansen πιστεύει ότι αν περιορίσουμε την κορύφωση του διοξειδίου του άνθρακα στα επίπεδα των 400-425 ppm στο κοντινό μέλλον, τότε είναι πιθανόν να επιστρέψουμε πίσω στα 350 ppm μέσα στον αιώνα. Έτσι η θερμική αδράνεια των ωκεανών και των στρωμάτων πάγου μπορεί να κερδίσουν χρόνο για να αντισταθούμε στην προσωρινή αύξηση. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα αυξάνει σε μέγεθος κατά 2 ppm τον χρόνο ( αυτό σημαίνει ότι θα ανεβούμε σε επίπεδο σε επτά χρόνια) τότε είναι σε όλους κατανοητό ότι δραστικά μέτρα πρέπει να ληφθούν άμεσα.
Ποια είναι οι οδηγίες του Hansen για την ενέργεια. Υποστηρίζει ότι πρέπει να βάλουμε περιορισμούς στην κατασκευή νέων μονάδων παραγωγής ενέργειας λιγνίτη (εκτός αν βρούνε κάποια μέθοδο αποθήκευση της διοξειδίου του άνθρακα και θα πρέπει οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις να κλείσουν μέχρι το 2030. Να απαγορευθεί η μετατροπή του λιγνίτη σε υγρά καύσιμα, όπως και άλλων μη συμβατικών ορυκτών καυσίμων κάνοντας στροφή σε πηγές ενέργειας χωρίς άνθρακα, υιοθετώντας εξελιγμένες τεχνικές αγροτικής παραγωγής και αναδάσωσης.
Φυσικά μπορεί ο Hansen μπορεί να κάνει λάθος. Ίσως μπορεί να μην χρειαστεί να επιστρέψουμε πίσω στα 350 ppm. Αλλά η ιστορία μας διδάσκει, ότι στοιχηματίζοντας εναντίον του Hansen είναι μεγάλο ρίσκο και τα κέρδη δεν θα είναι μεγάλα,
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)