Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ;


Είμαστε στη δεύτερη φάση της οικονομικής κρίσης, η οποία είναι παγκόσμια και στην εμβέλειά της και στο μέγεθός της.  Επηρεάζουν όλους τους σημαντικούς θεσμούς μας  και τους  καθιερωμένους τρόπους σκέψης.

Η οικονομική κρίση του 2008
Η τρέχουσα οικονομική κρίση είναι η συνέχεια  της οικονομικής κρίσης του 2008, όταν η πτώχευση της Lehman Brothers (η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα επενδύσεων στον κόσμο) απείλησε το σύνολο του χρηματοπιστωτικού συστήματος με κατάρρευση. Οι τράπεζες  την προηγούμενη δεκαετία  είχαν μία εκρηκτική αύξηση των πιστώσεων, με ολοένα και πιο ριψοκίνδυνο δάνεια. Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να διαχειριστούν τον κίνδυνο, και αυτό τους ενθάρρυνε για  περαιτέρω ανάληψη κινδύνων. Αποτέλεσμα ήταν ότι οι επισφάλειες να στοιβάζονται πάνω σε πιο επισφαλείς χρεώστες και να κρύβονται μέσα ισολογισμούς των τραπεζών, από όλο και πιο σύνθετα  τραπεζικά προϊόντα. Η εμπιστοσύνη σε ολόκληρο το σύστημα, άρχισε να παραπαίει, όταν άρχισε η αθέτηση  των υποχρεώσεων από εκείνους που βρίσκονταν στα κάτω στρώματα  του χρέους  (ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου των κατόχων υποθηκών στις ΗΠΑ). Η Lehman Brothers κατέρρευσε, και επειδή το χρέος  της ήταν τόσο μεγάλο  απείλησε όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η απάντηση των κυβερνήσεων ήταν να χρησιμοποιήσουν όλες τους  τις δυνάμεις τους για το δανεισμό στην στήριξη των τραπεζών.  Η Τράπεζα της Αγγλίας εκτιμά ότι το συνολικό κόστος της διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος  στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν £ 1,3 τρισεκατομμύρια,
Η κρίση του δημόσιου χρέους
Η άμεση κρίση είχε σταματήσει, αλλά δεν είχε επιλυθεί. Τα ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σώθηκαν από την κατάρρευση. Το κόστος όμως για την προστασία τους από την κατάρρευση αύξησε το δημόσιο χρέος  των χωρών. Το αυξημένο δημόσιο χρέος δεν έχει σχέση με υπέρβαση των δημοσίων δαπανών. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα της οικονομική κρίση του 2008. Αλλά και τα κράτη επίσης, μπορεί να αθετήσουν τις οφειλές τους. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνετε όταν οι οικονομίες είναι αδύναμες, δεδομένου ότι δεν μπορούν να βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για την αποπληρωμή του χρέους τους μέσω της φορολογίας. Και απέναντι από το παλιό ανεπτυγμένο κόσμο, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη είναι αδύναμες οικονομίες (Πριν την  Ελλάδα χώρες όπως  Λετονία, Ουγγαρία  κα αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα χρέους). Τα  χρέη των κρατών βρέθηκα στο εσωτερικό του τραπεζικού συστήματος. Τα κρατικά χρέη, τώρα απειλούν τις τράπεζες. Αυτή είναι η φάση της κρίσης που ζούμε τώρα. Μια οικονομική κρίση μετατράπηκε σε μια κρίση του χρέους μέσω των διασώσεων και ύφεσης που κόβει φορολογικά έσοδα και αυξάνει το έλλειμμα. Αυτή η κρίση χρέους τώρα ξαναγυρνάει πίσω στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η οικονομική κατάρρευση απειλεί ξανά τις διασώσεις.
Η κρίση του δημόσιου χρέους είναι η πιο οξεία στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, λόγω του τρόπου που λειτουργεί το ενιαίο νόμισμα. Το ευρώ, από την ημέρα που δημιουργήθηκε το 1999,υποφέρει από ανισορροπίες. Κάθε χώρα, κατά την είσοδο της, υιοθετούσε μια σταθερή ισοτιμία με τα άλλα μέλη του ευρώ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, Βόρεια Ευρώπη και τη Γερμανία ειδικότερα συμπίεσαν τα πραγματικών εισοδημάτων των εργαζομένων τους, αυτό σήμαινε  μείωση του κόστους για τους εξαγωγείς. Αλλά οι σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες σήμαινε ότι οι άλλες χώρες δεν μπορούσαν τους να ανταγωνιστούν με την υποτίμηση. Οι  Εξαγωγές του βορρά ήταν φτηνές στον νότο. Μεγάλο εμπορικά πλεονάσματα (όπου μια χώρα εξάγει περισσότερο από ό, τι εισάγει) αναπτύχθηκαν στα βορρά, κυρίως στη Γερμανία. Αυτά συνοδεύονται από μεγάλα ελλείμματα (όπου οι εισαγωγές υπερβαίνουν τις εξαγωγές) στον νότο. Τα έσοδα από τις εξαγωγές ανακυκλώνονταν, μέσω των ευρωπαϊκών τραπεζών, με δάνεια πίσω στο νότο. Αυτό τους επέτρεψε να διατηρούν την παραγωγή στο βορρά. Πλεονάσμα και εξοικονόμηση από τη μία πλευρά έχουν συνδυαστεί με ελλείμματα και χρέη από την άλλη. Αυτό το ανισόρροπο σύστημα συγκλονίστηκε από το γεγονότα του 2008. Οι χώρες που έχουν ήδη χρεωμένες στην νότια ξαφνικά γέμισαν με επιπλέον χρέη. Η Ελλάδα δεν μπορούσε να αντέξει την πίεση. Το χρέος της απλά δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους. Γαλλικές και γερμανικές τράπεζες έχουν περίπου 69% του ελληνικού χρέους. Μια άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, πιθανά θα οδηγήσει σε  παγκόσμια οικονομική καταστροφή, αλλά οι πιστωτές δεν μπορούν ακόμη να συμφωνήσουν σχετικά με το πώς πρέπει να τη διαχειριστούν.  Αυτή η απειλή παγώνει τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Το σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι λιτότητα και στασιμότητα.
Οι κυβερνήσεις σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο δεν είναι σε θέση να βρούνε τρόπο για να βγουν από το αδιέξοδο. Αντί να ψάξουν για λύση, επέλεξαν τη λιτότητα, την αύξηση της φορολογίας και την κόψιμο των δημόσιων δαπανών ελπίζοντας ότι μπορεί να αποπληρωθεί γρήγορα το χρέος. Αλλά η λιτότητα παραλύει την οικονομική ανάπτυξη. Δεδομένου ότι οι περικοπές των δαπανών, οδηγούν τις επιχειρήσεις να πωλούν λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες αυτές κόβουν μισθούς και κάνουν απολύσεις. Η οικονομική δραστηριότητα παγώνει.
Η αργή φθορά των ανεπτυγμένων οικονομιών είναι τώρα απειλή και για τις  αναπτυσσόμενες χώρες. Η Κίνα, η οποία ξέφυγε από την προηγούμενη οικονομική κρίση, απειλείται τώρα την ύφεση, οι παραγγελίες μειώνονται από τις σημαντικότερες εξαγωγικές αγορές της . Η ιαπωνική εμπειρία δείχνει, στασιμότητα, που λόγω του χρέους, μπορεί να διαρκέσει για δεκαετίες. Στην Ευρώπη η κατάσταση στην Βρετανία είναι η χειρότερη από εκείνη στη Μεγάλη Ύφεση( η ενεργεία είναι κατά πολύ υψηλότερη από το ’30). Η Ιταλία είναι επίσης σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη του 1930. Η Ισπανία βρίσκεται κοντά σε διπλή ύφεση. Δηλαδή τρείς από τις πέντε μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης  βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από την Μεγάλη ύφεση. Έτσι μια πραγματικά παγκόσμια ύφεση δείχνει να είναι πολύ πιθανή

Επανεκκίνηση της οικονομίας
Το οικονομικό μοντέλο το οποίο κυριάρχησε μετά το Κραχ βρίσκεται στο τέλος του. Χρειαζόμαστε ένα νέο οικονομικό  μοντέλο που να λαμβάνει υπ’ όψιν του τη αλληλεξάρτηση των οικονομιών σε παγκόσμιο επίπεδο . Απαιτούνται νέοι τρόποι σκέψης. Δεν μπορεί η κυριαρχία των χρηματοπιστωτικών  αγορών και το δημόσιο χρέος να χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί ανάπτυξη. Δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία που να τροφοδοτείται από χρέος. Πρέπει να υπάρξει ριζική μετατροπή του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Εκδημοκρατισμό του τραπεζικού συστήματος με την διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων, εξολόθρευσης κερδοσκοπίας και της φοροδιαφυγής. Επανεκκίνηση της παραγωγικής οικονομικής δραστηριότητας. Αυτό σημαίνει τον τερματισμό λιτότητας, εξασφαλίζοντας ότι οι τράπεζες  θα δανείζουν στις επιχειρήσεις και με δημόσιες επενδύσεις που θα αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα με την έλλειψη πρώτων υλών και την κλιματική αλλαγή. Επαναπροσδιορισμός και να αναπροσαρμογή  της οικονομίας με ένα σχέδιο για την απασχόληση που αναζωογονεί τις τοπικές οικονομίες, μειώνει τις ανισότητες και καθιερώνει μια νέα βιομηχανική στρατηγική. Ακόμη και αν επιστρέψει η ανάπτυξη, δεν μπορούμε να πάμε πίσω στους παλαιούς τρόπους. Μια βιώσιμη νέα οικονομία πρέπει να οικοδομηθεί χωρίς τη χρόνια εξάρτηση από το χρέους .

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Φορολόγηση και απαγόρευση της επαναχρησιμοποίησης σπόρων για τους Γάλλους αγρότες.

Ένα νέο αυστηρό νομοσχέδιο που θα επιβάλλει την καταβολή δικαιωμάτων χρήσης των σπόρων και περιορίζει την ελεύθερη ιδιοπαραγωγή ψηφίσθηκε πρόσφατα από το Γαλλικό κοινοβούλιο. Η νέα νομοθεσία επιβεβαιώνει την γενικότερη τάση στην Ε.Ε. περιορισμού των δικαιωμάτων των αγροτών επί της χρήσης των σπόρων καθώς εντείνει και τις ανησυχίες για τις δυνητικές επιπτώσεις στην αγροτική βιοποικιλότητα.
Για τους Γάλλους αγρότες η ελεύθερη χρήση σπόρων δείχνει πολύ σύντομα να γίνεται ανάμνηση.
Οι ιδιοπαραγώμενοι σπόροι, γνωστοί ως “σπόροι αγροκτήματος,” επιλέγονται από τους αγρότες από τη δική τους σοδειά και διατηρούνται για φύτευση την επόμενη χρονιά. Εδώ και μερικές δεκαετίες, αυτό είχε πρακτικά περιοριστεί κατά πολύ, ιδιαίτερα από τότε που οι σπόροι  προστατεύονται από το Πιστοποιητικό Φυτικών Ποικιλιών (PVC), ή αλλιώς του δικαιώματος  ιδιοκτησίας που ανήκει αποκλειστικά στους “ιδιοκτήτες” των σπόρων.
Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των σπόρων προς φύτευση ήταν θεωρητικά απαγορευμένη, αν και στη πραγματικότητα, η πρακτική της επαναχρησιμοποίησης των σπόρων ήταν ευρέως ανεκτή στη Γαλλία. Ωστόσο, από τώρα και στο εξής η νομοθεσία θα γίνει πολύ πιο αυστηρή σύμφωνα με ένα νομοσχέδιο του κεντροδεξιού κόμματος Γαλλικού κόμματος UMP το οποίο εγκρίθηκε στις 28 Νοεμβρίου από το Γαλλικό κοινοβούλιο.
“Από τις 5.000 φυτικές ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς στη Γαλλία, οι 1.600 προστατεύονται με πιστοποιητικό PVC αντιστοιχώντας στο 99% των καλλιεργούμενων ποικιλιών” . Μεταξύ φόρων και  απαγόρευσης επαναχρησιμοποίησης των δικών τους σπόρων, οι αγρότες θα φορολογούνται όλο και περισσότερο κάθε φορά, χωρίς πλέον να τους παράγουν, αλλά με το αγοράζουν κάθε χρονιά τους σπόρους τους. Με τον τρόπο αυτό υπάρχει ο φόβος ότι θα υπάρξει αύξηση της εξάρτησης από την βιομηχανία σπόρων.
Το πιστοποιητικό PVC στη Γαλλία είναι μια εναλλακτική λύση για τις πατέντες σε ζωντανούς οργανισμούς, που είναι σε ισχύ, για παράδειγμα, στις ΗΠΑ. Αυτό το δικαίωμα “πνευματικής ιδιοκτησίας” καταχωρείται από εταιρείες η οποίες, μέσω της έρευνας, έχουν δημιουργήσει υβριδικές ποικιλίες και έχουν μονοπώλιο της πώλησης των σπόρων [για αρκετά χρόνια] από τα είδη αυτά, όπως συμβαίνει στη Γαλλία για περίπου 450 είδη.
Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με το πιστοποιητικό PVC, η πατέντα απαγορεύει εντελώς στους αγρότες να καλλιεργούν [πατενταρισμένους] σπόρους που προέκυψαν από ιδία παραγωγή, με ή χωρίς αποζημίωση. Αυτή συμβαίνει ήδη με τις γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες (μεταλλαγμένα) που ανήκουν στην αμερικανική εταιρεία Monsanto. Η άλλη διαφορά με τις πατέντες είναι ότι το πιστοποιητικό PCV επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να χρησιμοποιούν ελεύθερα προστατευμένες ποικιλίες, επωφελούμενοι των γενετικών πόρων τους και να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες.
Ήδη η παραγωγή σπόρων ελέγχεται από έναν μικρό αριθμό πολυεθνικών παραγωγών σπόρων.
Ο παγκόσμιος έλεγχος της παραγωγής τροφίμων από ολιγοπώλια βρίσκεται προ των πυλών.

http://www.pirateparty.gr/2012/02/agrotes-gallia/

  http://www.lemonde.fr/planete/article/2011/11/29/pour-les-agriculteurs-ressemer-sa-propre-recolte-sera-interdit-ou-taxe_1610778_3244.html#ens_id=1610322
http://beyondthecrisisnews.wordpress.com/2011/12/16/a-change-of-seed-regime-in-france-with-farmers-the-losers/

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

ΝΑΣΑ Η θερμοκρασία της γης το 2011

 Εννέα απο τις 10 θερμότερες χρονιές καταγράφηκαν μετά το 2000.Η προηγούμενη χρονία ήταν η μία απο αυτές. Ηταν η έννετη πιό θερμή απο το 1880 .Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τις αλλαγες της θερμοκρασίας ανα περιοχή το 2011.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

ΠΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ "ΕΠΕΙΓΟΝ"

 ΤΟ ΜΥΣΤΉΡΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΩΝ ΛΥΘΗΚΕ
 Η μύγα Apocephalus borealis, αφήνει τα αυγά της στην κοιλιακή χώρα των μελισσών μετατρέποντάς τις σε «ζόμπι», αφού τις αναγκάζουν να εγκταλείψουν τις κυψέλες τους και να κατευθυνθούν προς μια εστία φωτός. Σε διάστημα λίγων ημερών, έως και 13 προνύμφες σκοτώνουν τις μέλισσες βγαίνοντας από το λαιμό τους και ουσιαστικά αποκεφαλίζοντάς τις

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

It’s the oil, stupid!!!


Τις τελευταίες δεκαετίες σαν ανθρωπότητα το μοντέλο ανάπτυξης (παραγωγή προϊόντων και βιομηχανία) βασίζονταν στη φθηνή ενέργεια. Η συνταγή  που προωθείται για τις χώρες που χρωστάνε πολλά όπως η Ελλάδα και εφαρμόστηκε  αρχικά σε Λετονία Ουγγαρία και μετά σε Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία κλπ. είναι ‘μέτρα λιτότητας’.  Η εφαρμογή των μέτρων βασίζεται στην θεωρία  που λέει ότι μια περίοδος λιτότητας θα σταματήσει την αιμορραγία, θα κάνει ανταγωνιστική τη χώρα και θα επανέλθει η οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά. Η θεωρία υπαινίσσεστε  ότι το κόστος εργασίας  έχει τh μεγαλύτερη συμμετοχή  στο κόστος παραγωγής  και αν μειωθούν οι τιμές θα γίνουν ανταγωνιστικά τα προϊόντα. Στην Ελλάδα φυσικά έχουμε και τις δομές του κράτους και το αντι-επιχειρηματικό περιβάλλον που επιβαρύνουν την οικονομία αλλά η Πορτογαλία, το «Ιρλανδικό θαύμα»  τι κοινό έχουν με εμάς και έχουν πρόβλημα; Η οικονομική θεωρία δεν υπολογίζει τη συμμετοχή  του κόστους ενέργειας στο κόστος παραγωγής. Και αυτό είναι που έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια. Οι μόνες χώρες που έχουν καταφέρει να αντισταθμίσουν αυτό το κόστος είναι οι χώρες της Ασίας με τα πολύ χαμηλά ημερομίσθια και η Γερμανία με την πώληση προϊόντων ανελαστικής ζήτησης.
Η κρίση στην Ευρώπη είναι απόρροια των υψηλών τιμών του πετρελαίου που επιβαρύνει το κόστος παραγωγής, την ανταγωνιστικότητα, το εμπορικό ισοζύγιο και τα εισοδήματα των πολιτών.
Το κόστος της εισαγωγής πετρελαίου στην Ευρωπαϊκή ένωση έχει εκτοξευθεί πάνω από 400 δις δολάρια (Financial Times, 27 Nov 2011).Αν είχαμε σαν τιμές του πετρελαίου, τις τιμές του 2000, το κόστος δε θα ξεπερνούσε τα 150 δις.
 Πιθανά, δεν θα το θυμάστε, αλλά στις αρχές τις δεκαετίας του 2000, στην περίοδο της κρίσης των εταιρειών dot.com η τιμή του πετρελαίου είχε μειωθεί από τα 30 στα 12 δολάρια. Μια κρίση  πολύ μικρή σε σχέση με την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ, την σημερινή κρίση, και την απειλή για ύφεση στην παγκόσμια οικονομία το 2012. Μετά το 2008 όμως η τιμή του πετρελαίου παραμένει υψηλή παρά την ασταθή κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας.
Τα πρώτα  προβλήματα παρουσιάστηκαν αρχικά στον μεγαλύτερο εισαγωγέα ενέργειας μέχρι το 2008, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί η χρηματοοικονομικοί κολοσσοί να ‘δοκιμάζουν’ την Ελλάδα αλλά ας δούμε τι συμβαίνει στις Η.Π.Α. Εκεί  τυπώνουν δολάρια με απίστευτους ρυθμούς και με αυτόν τον τρόπο η Fed πέρυσι αγοράσε τρισεκατομμύρια  δολάρια χρέους. Πολύ απλά η αύξηση της τιμής του πετρελαίου οδηγεί σε συρρίκνωση τις ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου. Οι χώρες που ακολούθησαν ήταν χώρες που δεν παράγουν ενέργεια και έχουν ευάλωτες οικονομίες. Στις προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης ακόμα και η τιμή των 100 δολαρίων προκαλεί μεγάλες οικονομικές ζημιές.
Με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου οι τομείς των χρηματοοικονομικών, των ασφαλειών και των ακινήτων είναι αυτοί που βρέθηκαν στον αέρα γιατί τα χρήματα μεταφέρθηκαν στην αγορά της ενέργειας. Η ενέργεια είναι το μόνο πραγματικό νόμισμα. Κάτι που δείχνει να αγνοείται ή να υποκρύπτεται ηθελημένα.
 Αν συγκρίνουμε την μέση τιμή του πετρελαίου το φθινόπωρο του 2011, με αυτό του 2008 θα δούμε ότι η τιμή του πετρελαίου είναι μεγαλύτερη από αυτήν του Σεπτεμβρίου του 2008, λίγες ημέρες μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers.( Wall Street Journal, 29 Nov 2011). Η Goldman Sachs Inc αναφέρει ότι η τιμή του πετρελαίου Brent για τα συμβόλαια του Ιουλίου 2012 είναι τα 120 δολάρια. Η τιμή του πετρελαίου Brent τον Ιούλιο του 2011 ήταν 107,82 δολάρια το βαρέλι. (Bloomberg, 30 Nov 2011).Η νέα έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας που εκδόθηκε στις 9 Νοεμβρίου του 2011 προειδοποιεί  «η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ζώνη  υψηλού κινδύνου». Η προϋπόθεση για να παραμείνουν οι τιμές σταθερές απαιτούνται επενδύσεις 100 δις. δολαρίων  κάθε χρόνο μέχρι το 2015. Στο 2011 έχει επενδυθεί μόνο το 1/3 αυτού του ποσού. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η τιμή του πετρελαίου το 2015 θα είναι 150 δολάρια το βαρέλι και εάν οι επενδύσεις είναι μικρές τα 176 δολάρια το βαρέλι. Με αυτές τις συνθήκες πιστεύει κανείς ότι θα υπάρξει ανάκαμψη στην Ευρώπη;
Αν δεν αντιμετωπιστεί όμως το θέμα του κόστους της ενέργειας και αντιμετωπιστεί το παρόν πρόβλημα μόνο με χρηματοοικονομικά μέτρα τότε αυτό θα μας φέρει πιο κοντά σε μεγαλύτερη κρίση. Είναι σαν να οδηγούμαστε σε έναν αργό στραγγαλισμό.
Στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ότι θα υπάρξει οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Μεγάλα ποσοστά ανεργίας, ελλειμματικοί κρατικοί ισολογισμοί, ελλειμματικά ισοζυγία πληρωμών και πληθωριστικές πιέσεις θα πιέζουν για μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου. Χωρίς τη φθηνή ενέργεια για την παραγωγή φθηνών, ανταγωνιστικών προϊόντων, η λιτότητα θα γίνει καθημερινή πραγματικότητα και δεν θα είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση. Η πραγματικότητα είναι ότι  η ζωή μας οδηγείται σιγά-σιγά σε υποβάθμιση γιατί όλοι οι εισαγωγείς πετρελαίου σταδιακά θα γίνονται φτωχότεροι.
 Η  μόνη λύση είναι η αλλαγή του μοντέλου παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων, η πλήρη εκμετάλλευση όλων των πηγών ενέργειας που διαθέτουμε, η αναδιοργάνωση των δικτύων ενέργειας ώστε να έχουμε υψηλές αποδόσεις και τα χρήματα που δίνονται για  την αγορά ενέργειας δεν θα πηγαίνουν χαμένα. Εννοείται ότι, η οργάνωση και η διοίκηση του Ελληνικού κράτους πρέπει να αλλάξει άρδην, γιατί εκεί που σταματάει η λογική αρχίσει το Ελληνικό Κράτος.

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

O Πληθυσμός μπορεί να αυξηθεί σε 15 δισ. μέχρι το 2100

O OHE προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα ότι ο πληθυσμός της γης θα μπορούσε να διπλασιαστεί σε 15 δισεκατομμύρια μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα.
Ο αριθμός αυτός είναι πιθανό να σοκάρει πολλούς ειδικούς, καθώς είναι πολύ υψηλότερο από ό, τι πολλές από τις σημερινές εκτιμήσεις. Η προηγούμενη εκτίμηση του ΟΗΕ περίμενε ο κόσμος να έχει περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το 2100? Σήμερα υπάρχουν σχεδόν 7 δισ. ευρώ.
Ο Roger Martin, πρόεδρος της Θέματα Πληθυσμού, ο οποίος αγωνίζεται για τον έλεγχο του πληθυσμού, είπε ότι η Γη εισέρχεται σε μια επικίνδυνη νέα φάση. "Ο πλανήτης μας πλησιάζει μια τέλεια καταιγίδα της αύξησης του πληθυσμού, η κλιματική αλλαγή και την εξάντληση του πετρελαίου».
Η Γη έχει πλέον διπλασιαστεί σε πληθυσμό από το 1960, ωθούμενη από τα υψηλά ποσοστά γεννήσεων στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική, όπως η εξάπλωση της ιατρικής και τη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης έχει δει το ποσοστό θνησιμότητας για τα μικρά παιδιά παρακμή. Αυτό έχει αντισταθμίσει εύκολα τη γενική μείωση της γεννητικότητας των προηγμένων χωρών. Επίσης, έχει ενισχυθεί από την αύξηση διάρκεια ζωής των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.
Ο καθηγητής Jack Goldstone του George Mason University, συγγραφέας του βιβλίου «η πληθυσμιακή έκρηξη», είπε ότι  υπάρχει η τάση για την μείωση του αριθμού των παιδιών και αυτό θα λειτουργήσει σταθεροποιητικά  στο επίπεδο των 10-12 δισ. Και θα είναι το πιο πιθανό το 2100

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Το λιώσιμο των πάγων στο Chamonix

To 1980 o παγος βρισκόταν στο σημείο που βρίσκομαι εγώ.
Η διαφορά με το 2011 είναι .......τετρακόσια σκαλιά

ΟΙ ΒΡΟΧΟΠΤΩΣΕΙΣ 9/10-8/11


Με το τέλος του Αυγούστου 2011 τελειώνει και η περίοδος των βροχών του έτους.
Προτιμώ την ετήσια  ανάλυση των βροχών από Σεπτέμβριο σε Αύγουστο  γιατί τον Αύγουστο έχουμε ελάχιστες βροχές και αυτό δεν επηρεάζει τους δείκτες της ετήσιας βροχόπτωσης
Έτσι λοιπόν οι ετήσιες βροχοπτώσεις των τελευταίων ετών στην Αλεξανδρούπολη ήταν: Σεπτέμβριος 2007-Αύγουστος 2008      369 χιλιοστά
          Σεπτέμβριος 2008-Αύγουστος 2009     352 χιλιοστά
          Σεπτέμβριος 2009-Αύγουστος 2010     699 χιλιοστά
          Σεπτέμβριος 2010-Αύγουστος  2011    454 χιλιοστά
Ο μέσος όρος βροχοπτώσεων 1960-1990 ήταν 550 χιλιοστά.
Οι μήνες με την μεγαλύτερη βροχόπτωση ήταν ο Οκτώβριος, Νοέμβριος και Ιανουάριος. Στους τρεις αυτούς μήνες έπεσε το 57% της ετησίας βροχής. Η εκτεταμένη ξηρασία  είναι το κύριο χαρακτηριστικό της χρονιάς. Μεγάλη ξηρασία δεν είχαμε μόνο το καλοκαίρι αλλά και τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο ,κατεξοχήν βροχερούς μήνες. Αποτέλεσμα της ξηρασίας και των σταθερά υψηλών θερμοκρασιών το καλοκαίρι έχουν σας αποτέλεσμα την δημιουργία των προϋποθέσεων για την εύκολη μετάδοση των πυρκαγιών.
Τα προγνωστικά μοντέλα για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην περιοχή μας  είναι ότι η Θράκη κινδυνεύει με ερημοποίηση .  Το στάδιο πριν την ερημοποίηση είναι η έλλειψη βροχοπτώσεων και οι πυρκαγιές.  Η ανάγκη διατήρησης της χλωρίδας στη περιοχή είναι επιτακτική.

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Δηλώσεις του Σείχη Zaki Yamani

Arabian Bussiness.com    5 απριλίου 2011
Ο πρώην υπουργός πετρελαίων της Σαουδικής Αραβίας σαϊχης Γιαμανί έκανε τις παρακάτω δηλώσεις στο Centre for Global Energy Studies
Οι τιμές του πετρεαλαίου μποτεί να φτάσουν τα 200 ή και τα 300 δολάρια αν υπάρξουν πολιτικές αναταραχές Αυτό για την ώρα δεν το βλέπω, αλλα ποιός θα περίμενε να συμβεί αυτό που συνέβη στην Τυνησία. Τα γεγονότα που συμβαίνουν στην περιοχή δεν περιμένω να τελειώσουν , νομίζω ότι θα υπάρξουν εκπλήξεις

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

ExxonMobil προειδοποιεί τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα αυξηθούν κατά 25% σε 20 χρόνια


το κείμενο δημοσιεύθηκε στην Guardian.co.uk στις 19.01.2011

ExxonMobil, η μεγαλύτερη εταιρεία πετρελαιοειδών στον κόσμο, αναμένει τις παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα αυξηθούν κατά περίπου 25% κατά τα επόμενα 20 χρόνια, στην πραγματικότητα απορρίπτοντας τις ελπίδες ότι η ανεξέλεγκτη αλλαγή του κλίματος και η μαζική απώλεια ανθρώπινων ζωών μπορούν να προληφθούν.
Σύμφωνα με το ετήσιο Outlook της εταιρείας για την Ενέργεια  η ζήτηση για ενέργεια θα αυξηθεί κατά περίπου 40% στα επόμενα 20 χρόνια, και η αυξηση των εκπομπών κατά περίπου 0,9% ετησίως τουλάχιστον μέχρι το 2030.
Οι προβλέψεις που γίνονται από την Exxon είναι πιο δυσοίωνες από οποιοδήποτε άλλο και εκφράστηκε δημοσίως από τις κυβερνήσεις και επιστήμονες, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι παγκόσμιες εκπομπές μπορούν να μειωθούν σημαντικά και η καταστροφική αλλαγή του κλίματος πρέπει να αποτραπεί, εάν ληφθούν μέτρα στα επόμενα 10 χρόνια.
Η  Exxon, η οποία μέχρι πριν από 10 χρόνια ήταν η πιο δύσπιστη εταιρεία για ότι αφορά την αλλαγή του κλίματος, που προκαλείται από ανθρωπογενείς εκπομπές.
Δικό μας σχόλιο:. Όταν αυτά τα αναφέρει η αξία της πληροφορίας είναι πολύ μεγάλη. Η άμεση λήψη μέτρων είναι μονόδρομος. Δυστυχώς τέτοιες πληροφορίες δεν δημοσιοποιούνται στα μέσα ενημέρωσης

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ





H μέση ετήσια συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα το 2010 ήταν 389,78 ppm. Η αντίστοιχη συγκέντρωσητο 2009 ήταν 387,35 ppm. Την τελευταία δεκαετεία ή μεση ετήσια άνοδος των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα ήταν 2,04 ppm. Αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός ανόδου τότε το 2016 θα ξεπεράσουμε τα 400 ppm. Αυτό είναι το ανώτατο όριο που θέτει ο οργανισμός IPPC του ΟΗΕ για τις εκπομπές του διοξειδίου.
Απο πλευράς θερμοκρασίας, ο Ιανουάριος ήταν ο 17ος θερμότερος Ιανουάριος απο το 1880. Με θερμότερο το Ιανουάριο του 2007. Το 2010 και το 2005 ήταν οι πιό θερμές χρονιές απο το 1880.

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

ΟΙ ΒΡΕΟΧΟΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ.

Αποφάσισα να μετρώ την βροχόπτωση όχι με βάση τον ημερολογιακό χρόνο αλλα με βάση την περίοδο των βροχών έτσι η μέτρηση ξεκινάει κάθε Σεπτέμβριο και τελειώνει κάθε Αύγουστο. Αυτό δίνει καλύτερη εικόνα των ετήσιων βροχοπτώσεων.
9/2007 - 8/2008     396   χιλιοστά
9/2008 - 8/2009    351,5 χιλιοστά
9/2009 - 8/2010    699    χιλιοστά

Η βροχή της προηγούμενης περιόδου ήταν διπλάσια σε σχέση με τηνπροηγούμενη χρονιά.
ο μήνας με την περισσοτερη βροχή ήταν ο Φεβρουάριος (176 χιλιοστά)

Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Αυτός ο Σεπτέμβριος ήταν ο όγδοος πιό θερμός Σεπτέμβριος όλων των εποχών

ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΝ

Ο ετήσιος μέσος όρος του εννιαμήνου πλησιάζει τα 389 μικρο-γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Ιουλιος 2010 μηνιαία αναφορά CO2/θερμοκρασίας

Ιούλιος του 2010
είναι η πρώτη φορά για εκατομμύρια χρόνια
που η ατμοσφαιρική CO2 ξεπερνάει 390 ppm

Παρατηρητήριο, Χαβάη (ΗΠΑ) Ατμοσφαιρική CO2 ήταν 390,09 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm) τον Ιούλιο του 2010, σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία που δημοσίευσαν 6 του Αυγούστου, 2010, από την NOAA των ΗΠΑ. Ένα χρόνο νωρίτερα, τον Ιούλιο του 2009, το CO2 στην ατμόσφαιρα ήταν 387,74 ppm.
Λόγω ανόδου της στάθμης είναι σημαντικά υψηλότερες από την περιοχή φυσικής κατανομής (περίπου 172 ppm σε 300 ppm) που υπήρχε για τουλάχιστον 2,1 εκατομμύρια χρόνια μέχρι την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης.
Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) είναι ο επικεφαλής ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου που τροφοδοτεί την υπερθέρμανση του πλανήτη και των κλιματικών αλλαγών. Εκπομπές CO2 είναι κυρίως το αποτέλεσμα των ανθρώπων που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα για ενέργεια. Η αποψίλωση των δασών είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πηγή.
Ατμοσφαιρικά επίπεδα του CO2 εξακολουθούν να αυξάνονται σε ετήσια βάση-πέρα από-έτους, λόγω των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από ανθρώπινες πηγές υπερβαίνει το ικανότητας της γης και των ωκεανών να απορροφούν. Η απορρόφηση του CO2 από τους ωκεανούς επιβραδύνει το ρυθμό αύξησης των επιπέδων ατμόσφαιρα και δημιουργεί οξύτητα στους ωκεανούς.

Θερμοκρασία του πλανήτη τον Ιούλιο του 2010
είναι το δεύτερο υψηλότερο Ιουλίου σχετικά με ρεκόρ
Τον Ιούλιος του 2010 η παγκόσμια μέση επιφανειακή θερμοκρασία των 16,5 ° C (61,6 ° F). Αυτό είναι 0,66 ° C (1,19 ° F) πάνω από το μέσο όρο 1901-2000 της τάξεως του 15,8 ° C (60,4 ° F). Σύμφωνα με την μηνιαία ανάλυση της NOAA.
Η θερμοκρασία του Ιουλίου του 2010 στην επιφάνεια ήταν η δεύτερη υψηλότερη για τον Ιούλιο από το 1880 μέχρι σήμερα. Το ρεκόρ τον Ιούλιο ήταν τον Ιούλιο του 1998
Η έκταση του θαλάσσιου πάγου της Αρκτικής για το μήνα Ιούλιο 2010 είναι δεύτερος χαμηλότερος που έχει καταγραφεί
Το Ιούλιο του 2010 κατά μέσο όρο Αρκτική θάλασσα πάγου (η οποία μετράται από παθητικά όργανα μικροκυμάτων εν πλω από την NOAA και σε συνδυασμό με δορυφόρους) ήταν 8,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η τιμή αυτή είναι 16,9% ή 1.710.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα κάτω από το μέσο όρο 1979-2000, το δεύτερο χαμηλότερο βαθμό θαλάσσιου πάγου τον μήνα Ιουλίου, μετά το 2007.